Koralina i tajemnicze drzwi

Pewnego dnia, kiedy Koralina zwiedza nowy dom, odkrywa, że jej mieszkanie ma 14 drzwi. 13 drzwi otwiera się bez problemu i prowadzi do rzeczywistych miejsc w mieszkaniu. Czternaste drzwi znajdują się w odległym kącie pracowni i są zamknięte. Drzwi prowadzą do ciemnego przejścia, a stąd do niespokojnego miejsca spowitego mgłą i zamieszkałego przez alternatywną wersję jej sąsiadów i rodziców. Ci rodzice, jej druga mama i drugi tata, chcą by została z nimi. Zapewniają ją że będzie kochana bardziej, niż w rzeczywistości, że jedzenie będzie o wiele lepsze, niż w rzeczywistym świecie. I wszystko początkowo jest lepsze aż do chwili gdy jej druga mama chce zatrzymać Koralinę na zawsze, używając do tego magii i przemocy, i porywa jej prawdziwych rodziców. Koralina musi stawić czoło własnemu strachowi i uwolnić rodziców i dusze trzech martwych dzieci. Na szczęście znajduje w tym pomocnika-czarnego, mówiącego kota.

 Film powstawał w Portland (Oregon, USA).

 Koralina jest pierwszym dziełem w historii kina łączącym w sobie dwie techniki animacji - poklatkową z technologią 3-D.

 Zdjęcia do „Koraliny” zajęły ponad 18 miesięcy, a poprzedził je 2-letni okres przygotowawczy.

 Ponad 20 osób przyjechało do Portland z różnych części Stanów Zjednoczonych, a także z zagranicy, aby pracować nad „Koraliną” w studio LAIKA.

 W 52 halach zdjęciowych zbudowano ponad 130 obiektów scenograficznych, co zajęło około 16 500 metrów kwadratowych.

 Aby skonstruować 1 lalkę Koraliny, 10 osób pracowało przez 3-4 miesiące.

 Postać Koraliny tworzyło 28 różnych lalek o różnych wymiarach; główna lalka miała wysokość około 24 cm.

 Twarz Koraliny posiadała 207 336 możliwych grymasów.

 Twarz Matki posiadała ich natomiast tylko 17 633.

 To właśnie w filmie „Koralina” po raz pierwszy stworzono sekwencję morfingu w animacji poklatkowej; trwa ona przez 130 klatek czyli blisko 6 sekund.