Reżyser odrzucił zaproszenie na premierowy pokaz filmu na Festiwalu Filmowym w Nowym Jorku.
Produkcja filmu została wstrzymana w marcu 2003 roku, podczas epidemii SARS.
Kopia tego filmu do Canness przybyła w eskorcie policji trzy godziny przed i tak już opóźnionym pokazem premierowym. To pierwszy film w historii festiwalów w Cannes, który przywieziono tak późno, że potrzebne było przełożenie jego premiery na późniejszy termin.
Film kręcono w Chinach i Tajlandii.
Jest to pierwszy film Kar-Waia kręcony w wersji szerokoekranowej i pierwszy, do którego kręcenia użyto anamorficznych soczewek.
Film był realizowany w ścisłej tajemnicy. Gdy fotograf z "Sudden Weekly" (hongkongska bulwarówka) wkupił sobie wstęp na plan, z którego zdjęcia zostały później przez niego opublikowane, Wong Kar-Wai zdecydował o całkowitej przebudowie dekoracji, a fotograf spędził trzy miesiące w więzieniu skazany za korupcję.
W pierwotnym zamyśle Tony Leung miał grać futurystycznego listonosza.
Każda postać mówi swoim językiem. Pan Chow używa kantońskiego, Bai Ling mandaryńskiego, a Tak japońskiego. Jednak nawet gdy rozmawiają między sobą, wydają się doskonale rozumieć.
Pierwotnie film miał przedstawiać historię płatnego mordercy z Bangkoku. W roli zabójcy miał być obsadzony japoński gwiazdor Takuya Kimura.
W chińskiej wersji filmu, scena miłosna pomiędzy Zhang Ziyi i Tonym Leungiem została ocenzurowana.
Budżet filmu: 12000000
Przychody z biletów w USA: $1,442,305
Przychody z biletów poza USA: $6,840,294
Przychody z biletów ogólnie: $8,282,599
Szczegółowe weekendowe dane finansowe: