Kto nigdy nie żył...

Młody, charyzmatyczny ksiądz Jan (Michał Żebrowski) na co dzień pomaga trudnej młodzieży. Metody jakie stosuje w swojej pracy duszpasterskiej i fakt, że jest bardzo zżyty ze środowiskiem narkomanów, nie odpowiadają jego przełożonym. Dlatego kiedy otrzymuje polecenie podjęcia studiów w Rzymie, jest pewien, że to próba oddzielenia go od wiernych. Przyczyna odsunięcia od pracy okazuje się jednak zupełnie inna... Badania krwi wykazały, że Jan jest nosicielem wirusa HIV. Wiadomość ta całkowicie odmienia jego życie.

 Film składa się z 105 scen i 1225 ujęć.

 Aktorzy grający młodych narkomanów ( Natalia Rybicka, Mateusz Banasiuk i Cezary Iber) przygotowywali się do roli m.in. odwiedzając uzależnionych na detoksie.

 Zdjęcia kręcone były w Lądzie (woj. wielkopolskie), Mogilnie (woj. kujawsko-pomorskie) Toruniu, a także Warszawie.

 W klasztorze w Mogilnie specjalnie na potrzeby filmu przyspieszono prace renowacyjne w wirydażu.

 Do filmu wykorzystano 30,8 km taśmy filmowej.

 W ciągu 29 dni na planie, tylko raz padał deszcz. Pracy niemal cały czas towarzyszyło piękne słońce. Ekipa żartowała, że pogodę wymodlili zaprzyjaźnieni księża z klasztoru w Lądzie.

 0 8:10 rano, 1 września 2005, w Lądzie nad Wartą padł pierwszy klaps filmu. O 6:27 rano, 9 października 2005, w Studio Buffo w Warszawie nagrano ostatnią scenę.

 Filmowy klasztor jest "grany" przez dwa różne obiekty: klasztor w Lądzie i klasztor w Mogilnie.

 Pierwszy klaps na planie "Kto nigdy nie żył..." padł w pocysterskim klasztorze księży salezjanów w Lądzie na Wartą.

 67 ról aktorskich<br> 14 ról epizodycznych<br> 67 osób obsługi technicznej, produkcji i administracji.