Cud w Lake Placid

Oparty na faktach film jest historią jednego z największych wydarzeń w nowoczesnej historii sportu, które miało miejsce na Olimpiadzie w roku 1980. Były hokeista, a obecnie trener drużyny amerykańskiej Herb Brooks (Kurt Russell) zabiera na Olimpiadę drużynę złożoną w większości ze studentów. Jego drużyna z góry skazywana jest na porażkę, tym bardziej, że w turnieju bierze udział drużyna Związku Radzieckiego, która wygrała ostatnie cztery turnieje olimpijskie. Drużyna USA okazuje się jednak czarnym koniem turnieju, wygrywając w półfinale z faworyzowanym zespołem radzieckim, a następnie finał z Finlandią, zdobywając tym samym złoty medal. Wydarzenia te zostały okrzyknięte cudem na lodzie.

 Niektóre ze scen powstały na terenie Uniwersytetu Kolumbii Brytyjskiej w Vancouver (Kanada). Okoliczni mieszkańcy by utrudniać filmowanie, wywieszali w oknach flago Związku Radzieckiego, a nawet ukradli krzesło Kurta Russella.

 W niektórych scenach Jima Craiga grał były bramkarz drużyny Edmonton Oilers - Bill Ranford.

 Herb Brooks był uczestnikiem olimpiad zimowych w 1964 i 1968 roku.

 Do ról 20 zawodników drużyny USA przesłuchano ponad 4000 mężczyzn.

 Prawdziwy Herb Brooks zginął w wypadku samochodowym podczas kręcenia filmu, który został mu zadedykowany.

 Taśmy z filmem liczyły ponad 280 mil. To rekord jeśli chodzi o wytwórnię Disney'a, w której film powstał.

 Buzza Schneidera zagrał jego syn - Billy Schneider.

 Sędziego w półfinale zagrał były hokeista Ryan Walter, który był konsultantem technicznym filmu, dodatkowo pomagał w opracowaniu choreografii hokeistów.

 Wieże World Trade Centre są widoczne kiedy akcja filmu ma miejsce w 1980 roku. Było to pierwsze zrekonstruowane na potrzeby filmów ujęcie budynków, które przestały istnieć 11 września 2001 roku.

 Michael Mantenuto podczas zdjęć próbnych wdał się w prawdziwą bójkę z jednym z innych zawodników. Reżyserowi Gavinowi O'Connorowi spodobała się jednak postawa aktora i przeważyła o przekazaniu mu roli O'Callahana.