Uśmiech Mony Lizy

W 1953 roku Katherine Watson (Roberts) przyjeżdża z Kalifornii do miasteczka uniwersyteckiego Wellesley College w Nowej Anglii. Ma tam uczyć historii sztuki najlepszych i najbardziej błyskotliwych studentów w kraju. Katherine liczy, że młodzi ludzie wykorzystają nadającą się szansę. Wkrótce po przyjeździe odkrywa jednak, że najbardziej prestiżowa szkoła w kraju jest placówką przestarzałą i zacofaną, w której nauczyciele głośno mówią, że dla młodej kobiety ważniejsze jest małżeństwo niż edukacja. Katherine zachęca studentów do samodzielnego myślenia, ale z każdej strony napotyka przeciwności. Jedną z przeciwniczek jest jej studentka, Betty Warren (Dunst). Konflikt pomiędzy dwiema paniami nabiera na sile, po tym jak Katherine namawia jedną z najlepszych przyjaciółek Betty, Joan Brandwyn (Stiles), do ubiegania się o przyjęcie na uniwersytet w Yale, pomimo iż ta spodziewa się oświadczyn od swojego chłopaka.<br> Na szczęście wśród studentów znajdują się i tacy, którzy popierają poglądy Katherin. Należy do nich sprytna i prowokacyjna Giselle Levy (Gyllenhaal) oraz słodka i nieśmiała Connie Baker (Goodwin).<br> Poglądy Katherin wpłyną na życie studentów, jednak i sama Katherine wiele nauczy się od swoich wychowanków.

 Sceny w sali wykładowej były filmowane na Columbia University, które oddają klimat 50-letniej sali. W wielu innych filmach wykorzystywano te pomieszczenia.

 Julia Roberts, by przygotować się do roli obserwowała wykłady historii sztuki na New York University.

 Film kręcono w Wellesley (stan Massachusetts), Nowym Jorku, Puntam Valley, Tarrytown, Yonkers (stan Nowy Jork), Glen Ridge (stan New Jersey), New Haven (stan Connecticut), Oakland, San Francisco (stan Kalifornia) oraz w Parker (stan Arizona) w USA.