Pręgi

Połowa lat osiemdziesiątych. Dwunastoletni Wojtek (Wacek Adamczyk) mieszka tylko z ojcem – matka umarła, kiedy chłopak był mały. Ojciec (Jan Frycz) jest człowiekiem o bardzo surowych zasadach. Chciałby wychować syna na twardego mężczyznę, ale nie umie okazać Wojtkowi uczuć i jego metody wychowawcze przynoszą wręcz odwrotne skutki. Wojtek jest bity za każde przewinienie. Ojciec używa do tego celu pejcza; wystarczy drobiazg, by ojciec zaczynał stosować swe sadystyczne praktyki. Jest przy tym głęboko przekonany, że jego metody wychowawcze są słuszne. Na swój sposób kocha syna i stara się o niego dbać najlepiej, jak umie. Tyle że zamiast budzić w chłopcu podziw – budzi w nim strach. Wojtek nie może znaleźć pomocy również w otoczeniu: księdza interesują tylko świńskie grzeszki, a nauczycielki w szkole – zachowanie dyscypliny. Po latach trzydziestoletni Wojciech (Michał Żebrowski) jest mężczyzną ambitnym i samodzielnym, ale izolującym się od otoczenia. Życie wypełnia mu chodzenie po jaskiniach i pisanie tekstów do gazet. W oczach rówieśników, kolegów z bazy, jest silny, bezkompromisowy, cyniczny. W głębi duszy to wrażliwiec, który cały czas ucieka. Żyje sam, bo tak łatwiej i bezpieczniej. Nie ma miłości, nie ma rodziny, a więc zagrożenia, że mógłby powielić błędy własnego ojca i stać się dla swoich dzieci taki sam, jak jego ojciec dla niego. Czy nowo poznana dziewczyna, Tania (Agnieszka Grochowska) pomoże mu pokonać przeszłość?

 Film jest debiutem Magdaleny Piekorz w roli reżysera filmu fabularnego, Marcina Koszałki w roli operatora obrazu w filmie fabularnym, Wojtka Kuczoka w roli scenarzysty i Adriana Konarskiego w roli kompozytora muzyki do pełnometrażowego filmu fabularnego.

 W filmie możemy zobaczyć autora scenariusza - Wojciecha Kuczoka. Wciela się tutaj w rolę grotołaza.

 Negatyw, na którym była nakręcona scena bicia Wojtka przez ojca, uległ uszkodzeniu. W WFDiF podczas wywoływania gdzieś wkradło się ziarno piasku, które porysowało cały materiał. Scenę nakręcono jeszcze raz i - zdaniem twórców - wyszła nawet lepiej, niż za pierwszym razem.

 Film był kręcony w Warszawie (m.in. Bazylika Najświętszego Serca Jezusa przy ul. Kawęczyńskiej 53 na Pradze, osiedle Służew nad Dolinką, park Frascati, restauracja "Biblioteka w budynku BUW na Dobrej 56/66), Komorowo (dom Winklerów), Tatry (Dolina Kościeliska, Okno Pawlikowskiego).

 Wojciech Kuczok, autor powieści "Gnój", który jest również autorem scenariusza "Pręg", otrzymał nagrodę NIKE za wyżej wymienioną książkę.

 "Pręgi" ustanowiły drugie (do 14.10.2004 roku) otwarcie polskiego filmu w tym roku (41 904 osób). Pierwsze nadal należy do "Nigdy w życiu".

 Film był polskim kandydatem do Oscara.