kinomaniak.plarrowFilmyarrowDroga do szczęściaarrowE recenzje

Droga do szczęścia

Revolutionary Road

2008r.
Revolutionary Road (2008)
Rok:2008
Gatunek:RomansDramat
Czas trwania:119 minut
Produkcja:USA, Wielka Brytania
Studio:Paramount Vantage
Dystrybutor:UIP United International Pictures
Na podstawie książki:Richard Yates
Oficialna strona internetowa:http://www.revolutionaryroadmovie.com
FilmRank: 613
Premiera : 30.01.2009 (Polska)
26.12.2008 (USA)
08.06.2009 (DVD/Blu-Ray)
Reżyseria:Sam Mendes
Scenariusz:Justin Haythe
Społeczność o filmie Ocena: Dobry 2.8
131 głosów
2 osoby lubią ten film

Film zrealizowany na podstawie książki Richarda Yatesa. April i Frank Wheeler to młode małżeństwo mieszkające z dwójką dzieci na przedmieściach Connecticut w połowie lat 50-tych. Oboje skutecznie maskują frustrację spowodowaną niemożnością spełnienia się zarówno w związku jak i karierze zawodowej. Frank ugrzązł w dobrze płatnej, ale nudnej pracy biurowej. Gospodyni domowa, April, ciągle opłakuje stojącą kiedyś przed nią szansę na zrobienie kariery aktorskiej. Nie mogąc znieść przeciętności, jaka ich otacza, decydują się wyjechać do Francji, gdzie będą w stanie rozwijać swoją wrażliwość artystyczną wolni od konsumpcyjnych wymagań kapitalistycznej Ameryki. Kiedy jednak ich związek zamienia się w nieskończone pasmo sprzeczek, zazdrości i wzajemnych oskarżeń, ich podróż oraz marzenia o samospełnieniu stają w obliczu zagrożenia.

Poza pozorami 03.02.2009

W "Drodze do szczęścia" Sama Mendesa, możemy po 12 latach od "Titanica" ponownie zobaczyć duet Kate Winslet - Leonardo DiCaprio. ...

Hanna Bielecka

Poza pozorami 03.02.2009



W "Drodze do szczęścia" Sama Mendesa, możemy po 12 latach od "Titanica" ponownie zobaczyć duet Kate Winslet - Leonardo DiCaprio. Tworzą teraz jednak zupełnie inne postacie od wchodzących w dorosłe życie, idealistów. Frank pracuje w dużej firmie, codziennie wykonując te same żmudne czynności, z nudów nawiązuje romans z asystentką. April jest niespełnioną aktorką, która zajmuje się prowadzeniem domu i wychowywaniem dwójki dzieci. Mieszkają w przytulnym domku na przedmieściach, są podziwiani przez sąsiadów. Obojgu jednak wyraźnie czegoś w życiu brakuje. April wpada na pomysł, żeby wyjechali do Paryża i tam zaczęli nowe życie, interesujące i pozbawione konwenansów.
Wkrótce jednak okazuje się, że Frank niespodziewanie otrzymuje awans, a ona zachodzi w ciążę. Frankowi przestaje zależeć na wyjeździe i odczuwa potrzebę stabilizacji. Akcja odbywa się w latach pięćdziesiątych i zostało to, obrazowo przedstawione w strojach i scenografii. Każdy drobiazg zdaje się być idealnie na swoim miejscu i co ważne, pokoje nie sprawiają wrażenia (co się często zdarza) filmowej atrapy, ale realne miejsca, w których naprawdę ktoś mieszka.
Leonardo DiCaprio znakomicie i przejmująco potrafi przedstawić skrajne emocje - od obojętnej rezygnacji i cynizmu do romantycznej histerii. Łatwo się wczuć w jego rolę, jest bardzo emocjonalna i przejmująca.
Kate Winslet jest niewątpliwie dobrą aktorką, starannie przygotowującą swoje role, ale brakuje w jej postaci czegoś, co by mogło sprawić, że zżywa się z postacią April.Mimo, że reżyser (z pewnością nie jest łatwo być szefem na planie własnej żony), starał się ją przybliżyć widzowi, niestety w kreacji tej jest coś chłodnego i nieprzystępnego. O ile w przypadku DiCaprio wierzy się w prawdziwość jego postaci, tu ma się świadomość dobrej gry aktorskiej, a nie postaci.
Reżyser unikał dawania łatwych recept w filmie, prostych odpowiedzi. Daje dużo pola do popisu do interpretacji dla widza. Trudno powiedzieć, czy film jest pochwałą minimalizmu, w którym powinno się cieszyć tym , co ma i nie porywać "z motyką na słońce." Czy też powinno się burzyć konwenanse i za wszelką cenę nie wdzierać swojego życia w schematy.
Z pewnością jest to, dramat o relacjach międzyludzkich, o tym jak żyjąc ze sobą, można być dla siebie obcym. O tym, jak często obwinia się świat o brak własnego rozwoju, zamiast spojrzeć w głąb siebie; April po niepowodzeniach, nie próbuje wiele lat nic zrobić ze swoim życiem, pogrążając się w marzeniach, o powierzchowności kontaktów (łatwość zdrad i klamstw pokazana w filmie).
"Droga do szczęścia" jest porządnym kinem obyczajowym, które zadaje wciąż aktualne pytania.

Hanna Bielecka

Budżet filmu: 35000000

Przychody z biletów w USA: $22,877,808

Przychody z biletów poza USA: $52,314,541

Przychody z biletów ogólnie: $75,192,349

Szczegółowe weekendowe dane finansowe:

DataPrzychód weekendPrzychód ogólny
2009
Kwi 03-05 $63,113 $22,877,808
Mar 27-29 $111,319 $22,754,434
Mar 20-22 $157,766 $22,575,245
Mar 13-15 $219,592 $22,322,313
Mar 06-08 $375,147 $21,945,941
Lut 27-01 $546,034 $21,376,846
Lut 20-22 $987,212 $20,319,509
Lut 13-15 $1,670,594 $18,738,643
Lut 06-08 $2,674,320 $16,054,024
Sty 30-01 $5,185,146 $11,784,049
Sty 23-25 $1,783,093 $5,733,271
Sty 16-18 $1,427,744 $3,158,054
Sty 09-11 $985,961 $1,375,749
2008
Sty 02-04 $189,911 $189,911

 Film kręcono w Nowym Jorku (Nowy Jork, USA), Beacon Falls, Bethel, Darien, Fairfield, Greenwich, New Canaan, Norwalk, Trumbull, Shelton, Southport, Stamford oraz Thomaston (Connecticut, USA).

 Todd Field miał wyreżyserować ten film. Chciał stanąć za kamerą zaraz po zakończeniu prac nad "Za drzwiami sypialni" (2001), jednak ostatecznie zdecydował się na realizację "Małych dzieci" (2006).

 Zdjęcia do filmu rozpoczęto 29 maja, a zakończono w sierpniu 2007 roku.

 To jest pierwszy film, przy którym współpracowała Kate Winslet ze swoim mężem Samem Mendesem.

 Ryan Simpkins i Ty Simpkins, którzy w filmie grali dzieci Franka i April, są w prawdziwym życiu rodzeństwem.

 Jest to pierwszy wspólny film Leonardo DiCaprio i Kate Winslet od kiedy pracowali razem nad Titaniciem (1997).

 Prawa do adaptacji filmowej książki zostały kupione w 1967 roku.