kinomaniak.plarrowFilmyarrowW doborowym towarzystwiearrowE recenzje

W doborowym towarzystwie

In Good Company

2004r.
In Good Company (2004)
Rok:2004
Gatunek:KomediaDramatRomans
Czas trwania:109 minut
Produkcja:USA
Dozwolony od:od 12 lat
Studio:Universal Pictures
Dystrybutor:Monolith
Oficialna strona internetowa:http://www.ingoodcompanymovie.com/
FilmRank: 1783
Premiera : 31.03.2005 (Polska)
29.12.2004 (USA)
15.09.2005 (DVD/Blu-Ray)
Reżyseria:Paul Weitz
Scenariusz:Paul Weitz
Społeczność o filmie Ocena: Dobry 2.8
74 głosy
0 osób lubi ten film

"W doborowym towarzystwie" to znakomita komedia nominowanego do Oscara scenarzysty Paula Weitza. 50-letni Dan Foreman (Dennis Quaid) pracuje jako szef działu reklamy jednego z największych magazynów. Jednak kiedy jego firma zostaje przejęta, Dan zostaje zdegradowany, a jego bezpośrednim przełożonym staje się o połowę młodszy od niego Tom (Topher Grace). Tom ma całkiem inny system pracy niż Dan. Jego wizja promowania magazynu opiera się na kontaktach z klientem wyłącznie za pomocą telefonów komórkowych, podczas gdy Dan przywiązywał dużą wagę do bezpośrednich spotkań i nawiązywania bliższych stosunków z kontrahentami.<br> Pomimo różnic w sposobie prowadzenia interesów, dwaj mężczyźni mają ze sobą wiele wspólnego. Obaj przechodzą przez ostre zawirowania rodzinne. Dan, który ma już dwie córki, 18-letnią Alex i 16-letnią Janę, dostaje szoku, kiedy okazuje się, że jego żona jest w ciąży i wkrótce pojawi się nowe dziecko, a wraz z nim nowe wydatki, które oprócz spłacania hipoteki i opłacania czesnego za szkoły córek dodatkowo obciążą i tak już nadwyrężony budżet rodzinny. Dan nie może pozwolić sobie teraz na stratę pracy, a zawirowania w związku z przejęciem jego firmy nie napawają optymizmem. Tymczasem sytuacja rodzinna Toma również nie jest godna pozazdroszczenia - odchodzi od niego żona i to zaledwie po siedmiu miesiącach małżeństwa.<br> Jednak te zawirowania rodzinne zbliżają obu panów do siebie i z czasem Dan i Tom zaprzyjaźniają się. Jednak ich niełatwa przyjaźń zostanie wystawiona na ciężką próbę, kiedy Tom zakocha się w córce Dana, Alex (Scarlett Johansson).

W doborowym towarzystwie 17.01.2008

Jeśli my nie rozdajemy kart, to jesteśmy tylko nic nie znaczącymi blotkami w czyimś układzie. Przekonali się o tym bohaterowie ...

Amelka

W doborowym towarzystwie 17.01.2008



Jeśli my nie rozdajemy kart, to jesteśmy tylko nic nie znaczącymi blotkami w czyimś układzie. Przekonali się o tym bohaterowie filmu...
Dan Foreman (Dennis Quaid) jest pięćdziesięciolatkiem, który odniósł niezaprzeczalny sukces w pracy. Ma samodzielne stanowisko jako szef biura sprzedaży reklam w tygodniku sportowym. Jest powszechnie szanowany i lubiany wśród współpracowników. Owo pismo (w dużej części dzięki wysiłkom Dana), bije rekordy sprzedaży i ma szanse pozyskać następne pokolenie młodych czytelników. W życiu osobistym też mu się wszystko należycie układa – piękna, czuła żona; dwie, dorastające, śliczne i mądre córki; przytulny dom na przedmieściu. Życie ma ułożone i pomyślnie ugruntowane. Do czasu, gdy dowiaduje się, że jego macierzyste pismo „Sports America” zostało sprzedane wielkiemu koncernowi - Globecom, a nad nim samym wisi widmo utraty zatrudnienia. Koniec końców zostaje „tylko” zdegradowany do roli współpracownika – doradcy, a jego szefem zostaje 26-letni Carter Duryea (Topher Grace). Carter otrzymuje to poważne stanowisko, gdyż zabłysnął w swej korporacji, rewolucyjnymi pomysłami w zakresie produkcji telefonów komórkowych. Niestety nie ma pojęcia o specyfice przyszłej działalności.
Carter w przeciwieństwie do Dana otoczony jest li tylko ekskluzywnymi przedmiotami – doskonały dom, ładna żona (z którą mu się nie układa), nowy samochód (najnowszy model Porshe) oraz stale towarzysząca mu emocjonalna pustka. Rodzina Dana staje się dla niego odskocznią od nowych obowiązków i oczekiwań współpracowników, a także od przykrych, osobistych doznań.
Między bohaterami nawiązuje się nić sympatii, dojrzewającej w kierunku męskiej przyjaźni. Ale jak się okazuje nie tylko między nimi – Carter zakochuje się w starszej córce Dana – Alex (Scarlett Johansson).Tatuś przypadkowo dowiaduje się o ich romansie...
Mimo ukazanych międzypokoleniowych „rozgrywek”, ważny jest też wątek ekspansji korporacji wielkiego kapitału, wyniszczającego średni i mały biznes. Oraz jego wpływu na losy wszystkich pracowników.
Film jest łatwy w odbiorze i przyjemny w percepcji, nie brakuje w nim też elementów komediowych. Można w jakimś „doborowym towarzystwie” wybrać się do kina i poświęcić 2 godziny na projekcję.

Amelka

Budżet filmu: 0

Przychody z biletów w USA: $45,489,752

Przychody z biletów poza USA: $15,508,556

Przychody z biletów ogólnie: $60,998,308

Szczegółowe weekendowe dane finansowe:

DataPrzychód weekendPrzychód ogólny
2005
Mar 18-20 $113,160 $45,489,752
Mar 11-13 $156,750 $45,315,982
Mar 04-06 $281,175 $45,075,827
Lut 25-27 $646,380 $44,551,047
Lut 18-20 $1,682,680 $43,347,887
Lut 11-13 $3,341,960 $40,770,682
Lut 04-06 $6,242,825 $35,998,497
Sty 28-30 $7,989,410 $27,429,867
Sty 21-23 $14,289,750 $14,789,212
Sty 14-16 $144,149 $438,714
2004
Sty 07-09 $151,750 $225,031

 Książką, którą czyta Alex (Scarlett Johansson) w kawiarni jest "Early Short Stories" napisana przez Antona Chekhova.

 W jednej z reklam filmu została wykorzystana piosenka "40'" Franza Ferdinanda.

 Podczas jednej ze scen w mieszkaniu z Alexem i Carterem, na lodówce jest widoczne zdjęcia Dennisa Quaida i Tyrese z innego filmu z Quaidem z 2004 roku - "Lot Feniksa".

 Scarlett Johansson na potrzeby filmu musiała przejeść wielotygodniowy trening gry w tenisa, ponieważ grana przez nią bohaterka świetnie gra w tenisa. Johansson przez realizacją filmu nigdy wcześniej nie uprawiała tego sportu.

 Producenci filmu chcieli zatrudnić kogoś z zespołu aktorów z "Różowych lat 70-tych" do roli Cartera. Na początku rola ta została zaproponowana Ashtonowi Kutcherowi (Kelso). Kutcher odrzucił propozycję, za to Topher Grace (Eric) wziął udział w przesłuchaniu i dostał rolę. Tak naprawdę Grace przesłuchiwany był 4 razy, podczas castingów musiał przekonywać producenta Paula Weitza, że to on jest odpowiednim człowiekiem do tej roli. Jego argumentem przetargowym był fakt, że wychowywany był przez ojca-businessmana, który posiada wspaniałe umiejętności negocjacyjne.

 Sceny w akademiku kręcone były na Uniwersytecie Nowego Jorku, w Akademiku pierwszego roku, Hayden Hall.