Persona Non Grata

Wiktor (Zbigniew Zapasiewicz), ambasador Polski w Urugwaju boleśnie przeżywa nagłą śmierć ukochanej żony Heleny (Halina Golanko). Przyjeżdżając do kraju spotyka rosyjskiego wiceministra spraw zagranicznych, Olega (Nikita Michałkow), z którym przyjaźnił się przed dwudziestu laty. Wówczas był działaczem podziemia, a Oleg stawiał pierwsze kroki w dyplomacji sowieckiej w Polsce. Z tamtych lat datuje się ich zażyła przyjaźń obciążona dwoma podejrzeniami. W oczach Wiktora Oleg mógł być w swojej ambasadzie oddelegowany do infiltrowania polskiego podziemia. Po drugie bliska przyjaźń Olega ze zmarłą właśnie żoną Wiktora zawiera w sobie podejrzenie, czy zmarła nie zdradziła męża z ujmującym do dziś Rosjaninem.

 Film był jednym z trzech najbardziej nagradzanych filmów polskich w roku 2005.

 Film wyprodukował Zespół Filmowy ''Tor'', którego dyrektorem jest reżyser i scenarzysta filmu, Krzysztof Zanussi.

 Był jedynym polskim filmem, prezentowanym na 62. MFF w Wenecji.

 Krzysztof Zanussi pisał scenariusz z myślą o Jerzym Stuhrze, Nikicie Michałkowie i Zbigniewie Zapasiewiczu w rolach głównych.

 Pierwszy klaps padł 2 września w Moskwie.

 Aktorzy, którzy zagrali w filmie musieli być w pełni zdyscyplinowani. Zdarzało się tak, że pół sceny realizowano w Urugwaju, a drugie pół sceny w Moskwie. Aktorzy, nie tylko musieli dobrze znać tekst, zapanować nad improwizacją, oraz dbać o spójność gry i całej sceny.

 Filmowe Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rosji to w rzeczywistości Hotel ''Ukraina'' w Moskwie.

 Okres zdjęciowy trwał od września do listopada 2004. Za plenery posłużyły min Moskwa i Urugwaj.

 W filmie, możemy zobaczyć Jarosława Gugałę (ambasadora Polski w Urugwaju w latach 1999-2003). Pojawia się on w scenie na lotnisku w Montevideo w roli jednego z pasażerów.

 Nikita Michałkow, nie brał udziału w zdjęciach kręconych w Ameryce Południowej. Wszystkie sceny z udziałem aktora (także dziejące się w Urugwaju), zostały zrealizowane w Polsce i Rosji.