Pozdrowienia z Paryża

From Paris With Love

2010r.

najważniejsze informacje

Rok:	2010
Gatunek:	Dramat, Wojenny, Romans
Czas trwania:	92 minuty
Produkcja:	Francja
Studio:	Lions Gate Films
Dystrybutor:	Monolith

Oficialna strona internetowa:	http://www.frompariswithlovefilm.com/
FilmRank:	634
Premiera :	19.02.2010 (Polska) 05.02.2010 (USA) 23.08.2010 (DVD/Blu-Ray)

Reżyseria:	Pierre Morel
Scenariusz:	Adi Hasak

Społeczność o filmie Ocena: Dobry 3.1

165 głosów

3 osoby lubią ten film

Kiedy Charlie Wax (John Travolta) pojawi się w Paryżu, nic nie będzie jak dawniej. Łysy i napakowany agent CIA nie uznaje kompromisów i nie wie, co to litość. Kocha swoją robotę, a podczas misji z twarzy nie schodzi mu uśmiech. James (Jonathan Rhys Meyers) to kompletne przeciwieństwo Charliego. Zostają przydzieleni jako partnerzy do tego samego zadania. W ciągu najbliższych czterdziestu ośmiu godzin James będzie musiał bardzo szybko polubić pracę ze swoim nowym partnerem. Albo się dogadają, albo zginą.

zdjęcie filmu: Pozdrowienia z Paryża nr.1

zdjęcie filmu: Pozdrowienia z Paryża nr.2

zdjęcie filmu: Pozdrowienia z Paryża nr.3

zdjęcie filmu: Pozdrowienia z Paryża nr.4

zdjęcie filmu: Pozdrowienia z Paryża nr.5

zdjęcie filmu: Pozdrowienia z Paryża nr.6

Krótko o filmie

Rozmowa z Johnem Travoltą

Rozmowa z Johnatanem Rhys-Meyersem

Jak podszedł Pan do postaci Reese’a?

To facet, który ma w sobie coś z dziecka. Mimo swojej dojrzałości i odpowiedzialności nie ma bladego pojęcia, na czym poleca praca agenta. Wkrótce zorientuje się, że nie chodzi tylko o tajne misje, chodzenie w najlepszych garniturach i rozbijanie się najdroższymi wozami, tak jak robi to James Bond. Wymyśliłem sobie całą jego historię: jak dorastał, że raczej nie dostał się na Harvard, ale uczył się mandaryńskiego w szkole wieczorowej, żeby dostać lepszą pracę. Moja postać utrzymuje szereg pozorów, ale nie zmaga się z wieloma kompleksami. Reese ma wielkie serce i pragnie czynić dobro.

Reese jest pod wielkim wrażeniem Waxa. Czy tak samo było w Pana relacjach z Johnem Travoltą?

Znakomicie bawiliśmy się na planie, bo Travolta jest bardzo szczodrym, ciepłym człowiekiem. Dzieli się wieloma doświadczeniami, które zdobył na planie filmowym, ale będąc prawdziwą aktorską ikoną, pozostaje niezwykle otwartym, szczerym facetem. Gdy Reese poznaje Waxa, jest zaskoczony jego odmiennością. Sam jest elegancko ubranym urzędnikiem, a jego partner wygląda jak harleyowiec z Florydy. W odróżnieniu od Reese’a, nie spodziewałem się niczego konkretnego po spotkaniu z Travoltą. Powodzenie filmów takich jak „Pozdrowienia z Paryża” zależy od chemii, jaka wytwarza się między aktorami. Mieliśmy szczęście, że przypadliśmy sobie do gustu i to widać na ekranie.

Czy wasze postaci zaprzyjaźniają się?

Jest to rodzaj kumplostwa, ale więcej jest w tym z relacji uczeń-nauczyciel. Reese musi przejść przez etap nieudolności, a poza tym jest dużo bardziej przywiązany do etyki zawodowej. To na pewno film o przyjaciołach, których dzielą ideały, ale łączy ich wspólny cel.

Jak pracowało się z Pana partnerką, Kasią Smutniak?

To wspaniała dziewczyna. Jest Polką, a ja pochodzę z Irlandii. Zauważyłem wiele ciekawych podobieństw między nami. To świetna aktorka, co zaskakuje o tyle, że wcześniej była modelką i teoretycznie powinna przykładać więcej uwagi do wyglądu niż gry. Jestem pełen podziwu dla niej. Myślę, że na długo zapadnie w pamięci widzów tego filmu.

JONATHAN RHYS-MEYERS zwrócił na siebie uwagę milionów widzów rolą w obrazie Todda Haynesa „Idol” (u boku Ewana McGregora, Christiana Bale’a i Toni Colette), zdobył Złotego Globa za serial „Elvis”, a nominowany do tego samego wyróżnienia został za główną rolę w „Dynastii Tudorów”. To obecnie jeden z najbardziej rozchwytywanych aktorów w Hollywood, który ma w swoim dorobku również występy w ogromnym hicie „Mission Impossible III” z Tomem Cruisem, Laurencem Fishbournem i Phillipem Seymourem Hoffmanem, oraz przeboju Woody’ego Allena „Wszystko gra” (nagroda Choparda za odkrycie roku na festiwalu w Cannes w 2005 roku). Filmami, które ugruntowały jego pozycję jako czołowego aktora młodego pokolenia, były „Podkręć jak Beckham”, „Aleksander” Olivera Stone’a, „Targowisko próżności” Miry Nair, „Przejażdżka z diabłem” Anga Lee i „Tytus Andronikus” Julii Taymor.

Wywiad z Kasią Smutniak

Rozmowa z reżyserem

Rozmowa z Davem Buckley

Luc Besson - producent, współscenarzysta

Urodzony w 1959 roku syn instruktorów nurkowania, który w wyniku wypadku przeżytego w wieku 17 lat porzucił zainteresowanie biologią na rzecz telewizji i kina. W wieku 19 lat wyjechał do Hollywood, którego wpływ do dziś wielu krytyków wskazuje w jego filmach. W 1980 roku został asystentem reżysera, nakręcił kilka teledysków. Na podstawie jednego z nich nakręcił w 1983 roku swój debiut pełnometrażowy, dramat science fiction „Le Dernier Combat”, uhonorowany nominacją do Cezara. Jednocześnie otworzył własną firmę produkcyjną „Films of the Wolf”.

Jego kolejny film „Subway” (1985), z udziałem Christophe’a Lamberta i Isabelle Adjani szybko zdobył miano kultowego. Jeszcze większym uznaniem cieszył się „Wielki błękit” (1988), obrazujący fascynację reżysera postacią nurka Jacquesa Mayola. Pasmo przebojów kasowych po obu stronach Atlantyku kontynuowała „Nikita” (1990), w której Anne Parillaud, u boku Jeanne Moreau i Jeana Reno, zagrała kobietę wynajętą jako zabójczynię przez służby specjalne. W 1991 roku premierę ma podwodny dokument „Atlantis”, w 1994 roku powstaje wielki przebój, także polskich kin, „Leon zawodowiec” z popisowymi rolami Jeana Reno, Gary’ego Oldmana i debiutującej na pierwszym planie Natalie Portman.

Największym sukcesem kasowym reżysera okazało się widowisko science fiction „Piąty element” (1997), w którym zagrali Bruce Willis, Milla Jovovich i Gary Oldman. W 1999 roku Besson wyreżyserował najdroższą produkcję w historii europejskiej kinematografii – „Joannę d’Arc” z Millą Jovovich w tytułowej roli. W ostatnich latach Besson koncentruje się na produkcji, polscy widzowie mieli okazję podziwiać popularną serię komedii sensacyjnych „Taxi”, ale także filmy nowej firmy reżysera Europacorp takie jak „Pocałunek smoka” czy „Transporter”. Wyprodukowany przez Bessona debiut reżyserski Gary’ego Oldmana „Nic doustnie” przyniósł mu nagrodę Brytyjskiej Akademii Filmowej. Twórca „Wielkiego błękitu” coraz częściej tworzy scenariusze, przed „Człowiekiem psem” napisał m.in. sequel do „Purpurowych rzek” – „Aniołowie apokalipsy”. W 2006 roku Besson z sukcesem wprowadził na ekrany kin swoją pierwszą animację 3D „Artur i Minimki”, której sequel „Artur i zemsta Maltazara” miał premierę w styczniu 2010 roku. W maju na ekrany naszych kin wejdzie kolejne widowisko przygodowe Bessona – „Les Aventures extraordinaires d’Adele Blanc-Sec”.

Pozostali twórcy