W pogoni za szczęściem

Pursuit of Happyness, The

Inne tytuły: Untitled Chris Gardner Project

2006r.

najważniejsze informacje

Rok:	2006
Gatunek:	Komedia, Dramat
Czas trwania:	117 minut
Produkcja:	USA
Studio:	Columbia Pictures
Dystrybutor:	UIP United International Pictures
Na podstawie książki:	Chris Gardner

Oficialna strona internetowa:	http://www.sonypictures.com/movies/thepursuitofhappyness/index.html
FilmRank:	533
Premiera :	09.02.2007 (Polska) 15.12.2006 (USA)

Reżyseria:	Gabriele Muccino
Scenariusz:	Steve Conrad

Społeczność o filmie Ocena: Dobry 3.5

80 głosów

2 osoby lubią ten film

Film "The Pursuit of Happyness" oparty jest na autentycznych wydarzeniach i opowiada o życiu Chrisa Gardnera. Chris to bystry i wyjątkowo utalentowany człowiek, który marzy o karierze maklera. Los jednak sprawia, że w wieku 30 lat pozostaje bez pracy. Wraz ze swoim pięcioletnim synem musi opuścić mieszkanie i zamieszkuje z nim w łazience na stacji kolejowej w San Francisco. Wbrew swojemu beznadziejnemu położeniu, Gardner nie porzuca marzeń o pozostaniu maklerem. W końcu udaje mu się zostać szkoleniowcem brokerów, a jego ranga wzrasta w takich firmach jak Dean Witter i Bear Stearns aż do jego obecnej pozycji - milionera będącego wspólnikiem i właścicielem firmy w Chicago, zajmującej się pośrednictwem giełdowym - Gardner Rich & Co.

zdjęcie filmu: W pogoni za szczęściem nr.1

zdjęcie filmu: W pogoni za szczęściem nr.2

O filmie

W pogoni za Chrisem Gardnerem

Przełożenie szczęścia na słowa

W pogoni za reżyserem i obsadą

Chociaż po przeczytaniu scenariusza Stevena Conrada, wielu reżyserów było zainteresowanych realizacją filmu „W pogoni za szczęściem”, to właśnie Will Smith starał się przekonać producentów, co do Gabriele Muccino, mimo, że ten nie wyreżyserował do tej pory żadnego filmu w języku angielskim. „Oglądałem dwa ostatnie włoskie filmy Gabriele i zwróciłem uwagę na skomplikowane emocje, które był w stanie zrozumieć i pokazać na ekranie,” mówi Smith.

Jeśli chodzi o Muccino, scenariusz „W pogoni za szczęściem” okazał się dla niego bardzo interesujący już w jego elementarnej warstwie. „Tym, co bardzo przyciągnęło mnie do tego projektu była desperacka chęć przeżycia, jaką wykazywał główny bohater oraz to, że najcenniejsze w tym wszystkim było dla niego ochraniania dziecka. Ten film to opowieść o rodzinie, która staje się w swoim wymiarze bardzo epicka, dotyka bowiem wielu uniwersalnych wartości.”

Już na wczesnym etapie przygotowawczym, filmowcy zaczęli zastanawiać się nad tym, jak bardzo ważna jest rola 5-letniego Christophera i znalezienie odpowiedniego aktora, który byłby w stanie ją zagrać. Spotkano się z ponad setką dzieciaków, a kiedy na przesłuchaniu pojawił się Jaden Smith okazało się, że jest idealny. „Jaden był chłopcem, którego szukaliśmy,” mówi Blumenthal. „Przyszedł na plan z całą swoją szczerością, uczciwością i świeżością”.

Bardzo ważna była tutaj także naturalna więź ojca i syna - Jaden Smith jest bowiem synem Willa Smitha i Jady Pinkett Smith - którą Muccino starał się oddać na ekranie.

Kolejnym wyzwaniem obsadowym było zaangażowanie odpowiedniej aktorki do ważnej roli Lindy. Filmowcy szukali silnej osobowości. Kogoś kto wiarygodnie wcieliłby się w postać kochającej matki, na początku żywicielki rodziny, która decyduje się jednak zostawić rodzinę, aby znaleźć dla siebie lepsze życie. Zdecydowano się na Thandie Newton i tak mówi o tym Todd Black, „Kiedy zobaczyliśmy ją w „Mieście gniewu”, wszyscy doszliśmy do wniosku, że to właśnie Thandie będzie w stanie wyrazić dylemat Lindy w sposób, w jaki innym aktorkom mogłoby się nie udać.”

Ulice San Francisco w latach 80.

Film kręcono w San Francisco oraz w Oakland (Kalifornia, USA).

Will Smith chciał, aby to Gabriele Muccino wyreżyserował film, po tym jak zobaczył jego filmy "Ostatni pocałunek" (2001) i "Pamiętaj mnie" (2003).

Błąd w pisowni tytułu jest zamierzony (powinno być happiness a nie happyness) - odnosi się do jednej ze scen z filmu.

Tyson Mao był konsultantem filmu.

Mistrzowie układania kostki Rubika - Tyson Mao i Toby Mao - zostali wynajęci, aby nauczyć tego Willa Smitha.

komentarze