Zanim Woody Allen zaproponował udział w filmie Marshallowi McLuhanowi, zaoferował rolę również Federico Felliniemu i Luisowi Buñuelowi.
Kay Lenz odrzuciła propozycję zagrania tytułowej roli.
W scenie, w której Alvy przepytuje ludzi co czyni związek szczęśliwym, w tle można zobaczyć spory tłum, obserwujący kręcenie filmu.
Po grze w tenisa Alvy i Annie parkują obok czerwonego samochodu. W następnym ujęciu jest on jednak niebieski.
Kiedy Alvy wrzuca homara do garnka z gotującą się wodą, dźwięk jaki słychać wskazuje na to, że... w garnku nie ma wody.
Gdy Alvy, Annie i Max jadą na Brooklyn można zobaczyć policyjny samochód, ktory blokuje ruch na czas kręcenia filmu.
Film kręcono w Nowym Jorku i na Long Island (Nowy Jork, USA) oraz w Beverly Hills, Los Angeles, West Hollywood, a także Palos Verdes Peninsula (Kalifornia, USA).
Początkowo film miał się nazywać "Anhedonia" co oznacza niezdolość do odczuwania przyjemności. Jednak pod naciskiem wytwórni Allen wycofał się z tego pomysłu i nazwał film po prostu "Annie Hall" trzy tygodnie przed rozpoczęciem zdjęć
W czasie reminiscencji szkolnych, jeden z nauczycieli pisze na tablicy "Wtorek, 1 Grudnia", czyli datę urodzin Woody'ego Allena.
Film, który Alvy chce zobaczyć z Annie to "Twarzą w twarz" (Ansikte mot ansikte) Ingmara Bergmana, jednego z ulubionych reżyserów Allena.
Z filmu wycięto jedną ze scen, w której główni bohaterowie odwiedzają piekło. Została ona jednak użyta przez Allena blisko 20 lat później w filmie"Przejrzeć Harry'ego".
Annie Hall znalazła się na 6. miejscu listy 100 najwspanialszych postaci kinowych wszech czasów, sporządzonej przez magazyn filmowy "Premiere". Przewyższyła nawet postać Vita Corleonego z "Ojca Chrzestnego".
Do nieużywania muzyki w czołówce i napisach końcowych zainspirował Allena film Martina Ritta "Figurant", w którym zagrał główną rolę.
Początkowo "Annie Hall" miała zawierać także intrygę kryminalną, jednak Allen z niej zrezygnował. Kilkanaście lat później pomogła mu ona stworzyć wraz z Marshallem Brickmanem scenariusz do filmu "Tajemnica morderstwa na Manhattanie", gdzie ponownie zagrał razem z Diane Keaton.
Kawały, które Allen opowiada na Uniwersytecie Wisconsin i w "The Dick Cavett Show" pochodzą z czasów, gdy sam występował na scenie jako komik.
Prawdziwe nazwisko Diane Keaton to Diane Hall, a znajomi mówili na nią Annie. Stąd imię i nazwisko tytułowej bohaterki.
Ubrania Annie należały do Diane Keaton.
Okres zdjęciowy trwał od 19 maja 1976 do lutego 1977 roku.