Sekretne życie pszczół (2008)

"Pszczoły zjawiły się w moim życiu latem tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego czwartego roku. Skończyłam czternaście lat i wszystko się zmieniło. Myślę, że to nie był przypadek. Pszczoły objawiły mi się niczym archanioł Gabriel najświętszej Maryi Pannie. Porównywanie się do niej jest nieco na wyrost, ale myślę, że nie miałaby nic przeciwko" -Lily

Producentka Lauren Shuler Donner przeczytała książkę "Sekretne życie pszczół" osiem lat temu. Od tamtej pory wiedziała, że chce by na jej podstawie powstał film. Wzruszyła ją historia nastolatki szukającej swojego miejsca na Ziemi. "Lily chce wreszcie poczuć się kochana i potrzebna. Każdemu z nas brakuje czasem miłości. Poza tym książka opowiada o rodzinie, którą uważam za najwyższą wartość"

Akcja rozgrywa się w czasach, w których narodził się ruch walczący o prawa człowieka. Jego bohaterami są ludzie różnych ras, a główną postacią – nastolatka. Shuler Donner wierzy, że tak jak książka zdobyła serca milionów czytelników, tak film zachwyci niemniej widzów. "Z reguły ekranizacje nie są tak dobre, jak wrażenie pozostałe po przeczytanych powieściach. Mam jednak nadzieję, że w tym wypadku będzie inaczej".

Producentka w ciągu ostatnich dwudziestu lat pracowała przy takich filmach, jak "X-Men", "Masz wiadomość" ("You’ve Got Mail"), czy "Uwolnić orkę" ("Free Willy"). Ucieszyła się, że przed nią nisko-budżetowa produkcja. Do współpracy zaprosiła Joe Pichirallo. "Ze wszystkich filmów, które zrealizowałem ten szczególnie do mnie przemówił. Opowiada o rodzinie i miłości; jest ciepły i pełen nadziei" – mówi Pichirallo. Pracując w Fox Searchlight wyprodukował takie filmy, jak "Antwone Fisher" (reżyserski debiut Denzela Washingtona), nominowane do trzech Oscarów "Zatrute pióro" ("Quills"), czy"Piwne rozmowy braci McMullen" ("The Brothers McMullen") – zdobywcę Grand Jury Prize na festiwalu filmowym w Sundance. Pracował także w Overbrook Entertainment – właśnie tam, wspólnie z Shuler Donner postanowili przenieść powieść Sue Monk Kidd na duży ekran. Pomysłem zainteresowali Jamesa Lassitera i Willa Smitha – założycieli Overbrook Entertainment.

Kolejnym krokiem było znalezienie scenarzysty, któremu udałoby się napisać skrypt nie tracąc magii tkwiącej w książce. Padło na Ginę Prince-Bythewood, której powierzono także reżyserię.

Sześć lat temu Gina dostała książkę "Sekretne życie pszczół", ale była zbyt zajęta, żeby ją przeczytać. Wyreżyserowała wielokrotnie nagradzaną "Miłość i koszykówkę" ("Love and Basketball"), a także "Stracone nadzieje" ("Disappearing Acts") z Sanaą Lathan i Wesleyem Snipesem. Powieść pożyczali kolejni krewni Giny– w końcu sama znalazła czas, by ją przeczytać. "Od razu zrozumiałam, czemu wszyscy kochają tę powieść. Żałowałam, że ominęła mnie możliwość współpracy przy ekranizacji"- wspomina. Miała szczęście, bo po kilku miesiącach wstrzymano prace, a potem ponownie zaproponowano jej napisanie scenariusza.

"Wielu reżyserów i scenarzystów było zainteresowanych tym filmem. Mieli ciekawe pomysły, ale Gina zakochała się w tej książce i byliśmy pewni, że włoży w jej ekranizację całą siebie" – mówi Pichirallo.

Jak dodaje Shuler Donner: "Gina świetnie się spisała. Oddała całe piękno książki Sue."

"Najważniejsze jest to, żeby wspierać bliskich. Problem w tym, że ludzie wiedzą co jest właściwe, ale rzadko robią to, co powinni" -August

Twórcy od początku wiedzieli, kogo widzą w głównych rolach. Udało im się zaangażować wszystkich. "To niewiarygodne, że nasi wymarzeni aktorzy przyjęli role. Los nam sprzyjał" – mówi Prince-Bythewood.

Do roli Lily Owens rozważano tylko jedną kandydaturę – Dakoty Fanning. Mimo młodego wieku ma na koncie wiele imponujących występów, między innymi w filmach z Robertem DeNiro, Denzelem Washingtonem, Tomem Cruise’em i Seanem Pennem.

Lily to nastolatka, ale trapi ją nie tylko to, co większość dziewczyn w jej wieku. Musi się uporać z samotnością i poczuciem winy związanym ze śmiercią matki. Wsparcie ma jedynie w swojej opiekunce, Rosaleen (nagrodzona Oscarem Jennifer Hudson).

Fanning z radością przyjęła wyzwanie, jakim była rola Lily – nastolatki wychowującej się na południu w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku, której matkę zastępuje Murzynka. "W tamtych czasach nie do pomyślenia było, żeby biała dziewczynka żyła z Afro-Amerykanami. Moja bohaterka nie rozumie, czemu jest wytykana palcami" – mówi Fanning.

Hudson mówi, że grana przez nią bohaterka jest bardzo zżyta z Lily. "Wspierają się w trudnych chwilach. Rosaleen chce być traktowana jak człowiek, a Lily brakuje matki. Potrzebują się"

Żadna z aktorek nie wychowywała się w latach sześćdziesiątych. Żeby oddać atmosferę tamtych czasów, na planie słuchano tylko muzyki z tamtego okresu. "Głównie były to płyty wydawane przez Motown. Nawet w samochodzie nie puszczałam sobie współczesnej muzyki" – mówi reżyserka. Przed rozpoczęciem zdjęć zaaranżowano także kilka sytuacji, aby aktorki mogły wczuć się role. Reżyserka powiedziała Jennifer i Dakocie, żeby kupiły kilka rzeczy w aptece i poszły coś zjeść. Statyści mieli odnosić się do dziewczynki z szacunkiem, ale całkowicie ignorować Hudson. "Obserwowałam je. Kiedy zobaczyłam jak Jennifer zareagowała na słowa wypowiedziane przez aptekarza, myślałam że go uderzy"

Zagranie w tym filmie i zbliżenie do tego, co działo się w latach sześćdziesiątych skłoniło Jennifer do przemyśleń. Zaczęła bardziej doceniać to, że przyszło jej żyć w dzisiejszych czasach. "Niedawno widziałam białą dziewczynkę i czarnego chłopca, którzy czytali razem książkę. Uświadomiłam sobie, że pięćdziesiąt lat temu to by było nie do pomyślenia. Dzięki temu filmowi bliżej poznałam własną historię. Głęboko wierzę, że ludzie nauczyli się na własnych błędach"

Hudson dodaje, że dla niej ten film opowiada przede wszystkim o tym, jak ważne jest bycie z innymi. "Dzięki wsparciu bliskich , możemy osiągnąć wszystko. Najważniejsze, by ktoś był u naszego boku"

Prince-Bythewood jaką swoją ulubioną scenę wskazuje tę, w której dominuje smutek. Lily mówi August, że uważa się za osobę, której nigdy nikt nie kochał i nie pokocha. "Dakota jest świetną aktorką, scena jest niezwykle wzruszająca. Jej bohaterce brakuje czułości, którą epatuje grana przez Queen Latifah August.

August to silna, ale i ciepła osoba, która otacza opieką swoje siostry, ale i dwie zbłąkane dusze. "Queen Latifah była do tej roli idealna. Nie wyobrażam sobie, by ktoś inny lepiej wcielił się w August"- mówi Prince-Bythewood.

Latifah to kolejna fanka powieści. "Możliwość zagrania w filmie, który opowiada o tym, przez co przeszli moje przodkowie to coś wspaniałego" – mówi nominowana do Oscara i nagrodzona Złotym Globem aktorka. "To historia silnych, inteligentnych i wykształconych Afro-Amerykanek. Cieszę się, że nakręciliśmy ten film – dodaje.

Queen Latifah sama opiekowała się młodszym rodzeństwem. Tak samo, jak grana przez nią August, która dba o June i May (Alicia Keys i Sophie Okonedo). "To ogromna odpowiedzialność, ale dla ukochanych jest się gotowym na wszystko. August dobrze czuje się w roli starszej siostry. Żyje sobie w Turon, prowadzi własną pasiekę i nie czuje potrzeby zdobywania świata" - mówi aktorka.

To nie koniec zbiegów okoliczności. Okazuje się, że Queen Latifah uwielbia… pszczoły. Z ciekawością przyglądała się im na planie. "Są fascynujące. Pracowite, dbają o królową i potomstwo. No i dzięki nim mamy miód!" Zainteresowanie podziela Dakota Fanning. "To niezwykłe, że są jedynymi insektami, które produkują pokarm dla ludzi".

Akcja filmu rozgrywa się latem, ale zdjęcia kręcono zimą. Rekwizytor John Sanders sprowadził z Florydy tuzin uli, w których żyło około pięćdziesięciu tysięcy pszczół. Trzymano je w cieplarni w Burgaw (Karolina Północna). Aktorzy i ekipa musieli się z nimi oswoić. "Zawsze bałam się pszczół. Gdy jakaś do mnie podleciała, uciekałam z krzykiem. Teraz mogę już spokojnie wejść do pomieszczenia pełnego pszczół. To niesamowite." – mówi reżyserka.

Szkolenie musiała przejść zwłaszcza Queen Latifah, której bohaterka prowadzi pasiekę. Pomagał jej pszczelarz, Julian Wooten. Zajmuje się tymi owadami od pięćdziesięciu lat (kiedyś hodował także truskawki) i przekazywał swoją wiedzę aktorce. Uczył między innymi tego, jak zbierać miód. "Powoli o jejwszystk tłumaczyłem. Najpierw musiała przełamać strach przed tym, że zostanie użądlona" - mówi Wooten, którego Latifah pieszczotliwie nazywa zaklinaczem pszczół. "Początkowo byłam bardzo zestresowana. Obcowałam z setkami pszczół, nie miałam nawet rękawiczek. Wciąż musiałam sobie powtarzać, że spokój i opanowanie to podstawa, a pszczoły nie chcą mnie skrzywdzić. Użądlenie człowieka, to dla nich śmierć" – mówi aktorka.

Alicia Keys i Sophie Okonedo również musiały przygotowywać się do swoich ról. Keys nauczyła się gry na wiolonczeli, a Okonedo uczęszczała na lekcje gotowania. "Nie wyobrażam sobie, by w rolę May mógł się wcielić ktoś inny, niż Sophie. To piękna i utalentowana aktorka, która tchnęła w tę postać życie" – mówi aktorka.

Okonedo to kolejna z fanek powieści "Sekretne życie pszczół". Jest Brytyjką i ma na koncie nominacje do Oscara, nagrody SAG, Critics Circle i NAACP Image Award (wszystko za rolę w "Hotelu Ruanda"). Stresowała się przed współpracą z pozostałymi członkiniami obsady. Tuż przed świętami Bożego Narodzenia aktorki spotkały się w Nowym Jorku. "Było fantastycznie, mogłyśmy się bliżej poznać. Szybko się zaprzyjaźniłyśmy, bardzo miło wspominam ten wyjazd, a także pracę na planie. Queen Latifah ma wspaniałe poczucie humoru; ze wszystkimi dziewczynami cudownie mi się grało" – mówi Okonedo.

Sophie spodobała się historia zwykłych ludzi, którzy muszą stawić czoła niezwykłym sytuacjom. Grana przez nią May miała siostrę bliźniaczkę, która zmarła, gdy dziewczynki były małe. Traumatyczne przeżycie bardzo nią wstrząsnęło, dziewczyna wciąż rozpamiętuje to, co się stało. Razem z pozostałymi siostrami odwiedza specjalne miejsce w lesie, w którym modlą się za zmarłą siostrę.

Przygotowując się do roli, Okonedo obejrzała nominowany do Oscara dokument Spike’e Lee – "4 Little Girls". Opowiada on o zamachu bombowym na kościół w Birmingham w Alabamie, do którego doszło w 1963 roku. Zginęły w nim cztery dziewczynki. Jak mówi aktorka – "Sama jestem matką i bardzo współczuję rodzicom tych dziewczynek. Film bardzo do mnie przemówił i przybliżył czasy, w których narodził się ruch walki o prawa człowieka"

Bohaterka grana przez Sophie dużo czasu spędza w kuchni. Aktorka nie pasjonuje się gotowaniem, musiała więc uczęszczać na specjalne lekcje. Kształciła się pod okiem kucharzy ze słynnej restauracji Two Fat Ladies specjalizującej się w południowej kuchni. "Polubiłam pichcenie. Często gotuje się dla bliskich, miałam z tego dużą satysfakcję" – mówi Sophie.

W trzecią siostrę Boatwright wcieliła się popularna piosenkarka, Alicia Keys. Odgrywana przez nią June jest dużo młodsza, niż ta z powieści. Reżyserce zależało na tym, by pokazać w filmie silne, inteligentne Afro-Amerykanki gotowe na to, by zmienić świat.

Alicia Keys już kilka lat temu wyraziła chęć w zagraniu w ekranizacji powieści Monk Kidd. Prince-Bythewood nie od razu chciała zaangażować Alicię, dla której byłaby to dopiero trzecia rola. Kiedy jednak zobaczyła ją w reklamie społecznej propagującej czytanie, zmieniła zdanie. Alicia trzymała w ręku egzemplarz "Sekretnego życia pszczół". Dla Giny był to znak. "Mogła wybrać każdą inną książkę, ale zdecydowała się właśnie na "Sekretne życie pszczół". Nie żałuję tego, że powierzyłam jej rolę June. Ciężko pracowała, włożyła w film całe serce i zagrała rewelacyjne" – mówi reżyserka.

Największym wyzwaniem było dla Alicii opanowanie gry na wiolonczeli. "Nie było to łatwe, ale cieszę się, że poznałam nowy instrument" – mówi Keys, która opisuje teraz wiolonczelę jako piękny instrument i nie wyklucza tego, że w przyszłości będzie kontynuować lekcje gry.

Zdjęcia zaczęły się niemal wtedy, gdy do sklepów trafiła najnowsza płyta Alicii, "As I Am". Artystkę czekała trasa promująca album, ale nie zaniedbała "Sekretnego życia pszczół". Mówi, że ponieważ sama jeździ po całym świecie, doskonale rozumie przesłanie mówiące o znalezieniu własnego miejsca na Ziemi. "Opuszczenie gniazda rodzinnego to ważny moment w życiu każdego z nas. Czekają nas trudne chwile, ale potem rozwijamy skrzydła"

June łączy gorące uczucie z Neilem (w tej roli Nare Parker, którego doceniono za udział w filmie "The Great Debaters"). "Kiedy przyjechałem na plan, okazało się że Gina zaaranżowała romantyczną kolację przy świecach. Zjadłem ją z Alicią. Dzięki temu poznaliśmy się i przestałem postrzegać ją tylko jako znaną piosenkarkę" – wspomina Parker. W trakcie kręcenia filmu odbywały się finały Super Bowl, na których śpiewała Alicia. Cała ekipa oglądała jej występ. Zaraz po nim Keys wróciła na plan. "Było mi przykro, że muszę wyjechać na trochę. Zżyłam się z ekipą, są dla mnie jak rodzina. Strasznie za nimi tęskniłam" – wspomina piosenkarka.

Paula Bettany’ego większość widzów kojarzy przede wszystkim z roli w "Pięknym umyśle" ("A Beautiful Mind") z Russellem Crowe’em. W "Sekretnym życiu pszczół" wcielił się w T. Raya, ojca Lily. "Wcielenie się w inną postać, to możliwość dowiedzenia się czegoś nowego o samym sobie" – mówi aktor.

Bettany słynie z różnych ról. Właśnie to zwróciło uwagę reżyserki. Widziała go w tej roli już w trakcie pisania scenariusza. "Od razu wiedziałam, że Paul będzie idealnym T. Rayem. Bardzo szybko zaproponowałam mu tę rolę. Jak komentuje Bettany – "Jestem wdzięczny Ginie, że wybrała właśnie mnie. Nie chciałem jej zawieść i dałem z siebie wszystko"

Bettany brał specjalne lekcje, aby wyzbyć się swojego naturalnego, brytyjskiego akcentu i zacząć mówić jak mieszkaniec amerykańskiego południa. Musiał się też nastawić na to, by odegrać rolę okrutnego rodzica. "Aby wypaść wiarygodnie, trzeba umieć oddzielić wyzwanie aktorskie od swoich poglądów" – mówi aktor.

Jak wspomina Prince-Bythewood: "Praca z Paulem była niesamowita. Wcielał się w mroczną postać, a w rzeczywistości jest ciepłym facetem z fantastycznym poczuciem humoru"

Hilarie Burton wciela się w żonę T.Raya i matkę Lily – kobietę, która wychodzi za mężczyznę o niższym statusie społecznym, typowego "niegrzecznego chłopca". Ma nadzieję, że kobiety będą się z nią identyfikować. "Deborah dobrze zdaje sobie sprawę z sytuacji, w jakiej się znalazła. Bywa, że żałuje decyzji, które podjęła"

Tristan Wilds to młody aktor, który wcielił się w Zachary’ego – przyjaciela Lily. "Marzy o tym, żeby skończyć prawo i być kimś, jak doktor Martin Luther King. To ambitny i inteligentny chłopak, któremu nie jest łatwo – wychowuje się na południu w latach sześćdziesiątych. Mimo tego, że Afro-Amerykanie byli wtedy prześladowani, Zachary się nie poddaje i pragnie działać na rzecz swojej społeczności" – mówi aktor.

Zarówno aktorzy jak i ekipa uwielbiali reżyserkę. "Zaufałem Ginie w stu procentach" – mówi Bettany. "To wyjątkowo ciepła i sympatyczna kobieta. Na planie czuliśmy się jak w domu" – dodaje Alicia Keys.

"Niczego nie pragnę bardziej niż tego, żeby mnie ktoś pokochał" -Lily

Sue Monk Kidd napisała "Sekretne życie pszczół" opierając się na własnych doświadczeniach. Dorastała w latach sześćdziesiątych na amerykańskim południu. "Kwestie rasowe są nierozerwalnie związane z południowymi stanami" – mówi pisarka.

Do napisania powieści zbierała się trzydzieści lat. Zachęcił ją mąż, z którym zaczęła dzielić się wspomnieniami z dzieciństwa.

Sue wychowywała się w Sylvester w Georgii. Mieszkała w dużym domu, przy którym zagnieździły się pszczoły. "Pamiętam, że mama wciąż musiała czyścić podłogę z kapiącego miodu. Zawsze też było słychać brzęczące owady" – mówi pisarka. Rodzina nie pozbyła się pszczół i nawet, gdy po latach dom odwiedził mąż Sue, odkrył że owady latają po posiadłości. Podczas tej wizyty, Sue zaczęła wyobrażać sobie dziewczynkę obserwującą nocą insekty. Naszły ją dwa pytania – kim jest i co ją trapi? Tak narodziła się Lily Melisa Owens – nastolatka tęskniąca za zmarłą matką i główna bohaterka powieści.

Z początku historia Lily była opowiadaniem. Sue napisała je w 1993 roku i po odczycie w Nowym Jorku postanowiła zamienić je w coś dłuższego. Latami interesowała się kwestiami duchowości i segregacji rasowej. Szczególnie zajmowała ją postać Matki Boskiej i czarnych madonn. Prowadziła badania w Stanach, a nawet Europie. Dowiedziała się, że czarna madonna jest patronką uciśnionych kobiet. Postanowiła, że musi poświęcić się miejsce w swojej powieści.

Bohaterkami "Sekretnego życia pszczół" są dorastająca dziewczynka i kobiety, które stają się dla niej wzorem. Sue stworzyła te postaci bazując na własnej wyobraźni, ale i wspomnieniach z Georgii. Dobrze wie, jak wyglądały tam stosunki społeczne w latach sześćdziesiątych i odwzorowała je na kartach swojej powieści. Postać Rosaleen była zainspirowana kobietą, która opiekowała się Sue, gdy była mała. Z kolei May, June i kobiety należące do zgromadzenia Córek Marii, to postaci, które Sue stworzyła bazując na wspomnieniach niezwykłego ciepła, jakimi epatowały Afro-Amerykanki znane jej z dzieciństwa. August, to jak mówi pisarka "Silna, mądra kobieta, na którą sama chciałabym natrafić, gdybym była Lily".

Powieść opublikowano w 2002 roku, do tej pory przetłumaczono ją na dwadzieścia trzy języki. Cieszy się ogromną popularnością wśród czytelników i uznaniem krytyki. Przez ponad dwa lata znajdowała się na liście bestsellerów magazynu "The New York Times"; sprzedano cztery i pół miliona jej egzemplarzy.

"Większość ludzi nie ma pojęcia o tym, jak funkcjonują pszczoły. Prowadzą sekretne życie, o którym nie wiemy absolutnie nic" -August

Film kręcono w styczniu i lutym 2008 roku, przede wszystkim w Burgaw – małym miasteczku w Karolinie Północnej. Zdjęcia w dużej mierze odbyły się w pięknym, starym domu pomalowanym na różowo – tak, jak w książce. Dopiero trzeci odcień różu okazał się tym właściwym. "Pierwszy był bardzo ładny, ale zbyt łososiowy. Następny zbyt intensywny. W końcu udało nam się wybrać odpowiedni" - wspomina reżyserka.

Gdy zewnętrzne domu było już takie, jak trzeba do boju ruszył scenograf Warren Alan Young. Wspomagała go ekipa dekorująca i rekwizytor. Mieli zamienić dom w posiadłość z lat sześćdziesiątych. "Rad udzielała nam autorka książki, Sue Monk Kidd. Wymyśliliśmy, że dom powstał u schyłku niewolnictwa i mieszkali w nim dziadkowie sióstr Boatwright." – tłumaczy Young.

Kolejnym ważnym elementem była "Ściana płaczu", przy której modli się May. Wykuto ją z kamienia, na tyle dużego, by wcielająca się w May Sophie Okonedo mogła na nim usiąść.

Do współpracy zaproszono uznanego Afro-Amerykańskiego artystę, Charlesa Bibbsa. Zaprojektował etykiety słojów miodu, a także czarną madonnę.

Ten współczesny artysta jest uznany na całym świecie. Jego prace dotyczą Afryki, Afro-Amerykanów, ale także Indian. Jest filantropem i działa charytatywnie, organizuje między innymi wystawy nieznanych artystów, a zyski przekazuje organizacjom non-profit.

Wszyscy twórcy tego filmu czuli, że będzie wyjątkowy. Prince-Bythewood dużo myślała o doktorze Martinie Lutherze Kingu, zwłaszcza, gdy jeden z dni zdjęciowych przypadł w jego urodziny. "To niesamowite, że w czasach o których opowiada nasz film on walczył o lepszy świat. Członkowie naszej ekipy, to ludzie różnych ras. To było marzenie Kinga – byśmy współpracowali i żyli w pokoju"

Na świecie istnieje około dwadzieścia tysięcy gatunków pszczół. Większość z nich nie została opisana, a więc liczba ta może być dużo większa.

Najmniejsze pszczoły miodne, to pszczoły karłowate(wschodnioazjatyckie), mają do 0,2 mm. Największe pszczoły, to Megachile Pluto, które mają do 40 mm.

Pszczoły miodne żyją w rojach lub koloniach. W jednym roju żyje około dwudziestu tysięcy pszczół, choć zdarza się, że nawet do stu tysięcy. Jest wśród nich jedna królowa, setki trutni i tysiące robotnic.

Robotnice to samice, ale nie rozmnażają się. Królowa zapewnia potomstwo. Trutnie, to osobniki płci męskiej, nie posiadają żądeł.

Pszczoły porozumiewają się za pomocą tańców i wydawania dźwięków. Owady bez żądeł porozumiewają się tylko dźwiękowo.

Taniec zależny jest od kąta padania światła słonecznego.

Podczas lotu pszczoła wykonuje 350-435 ruchów skrzydłami na sekundę.

Przeciętny zasięg lotu pszczół wynosi 3 km. Maksymalny zasięg może wynieść 10 km i więcej.

Pszczoły muszą odwiedzić około 4 milionów kwiatów, aby zebrać nektar na 1 kg miodu.

Podczas jednego "kursu" po nektar pszczoła odwiedza 50-100 kwiatów.

Pszczoły zbieraczki pobierają nektar z kwiatów, dodają pierwsze enzymy, przynoszą do ula. W ulu przekazują nektar pszczołom ulowym, które wzbogacają świeży nakrop w aminokwasy, kwasy organiczne, dalsze enzymy rozkładające wielocukry na cukry proste i roznoszą nektar po wielu komórkach celem jego zagęszczenia.

W miarę gęstnienia, miód przenoszony jest do następnych wyżej położonych komórek, jednocześnie dalej wzbogacany w związki organiczne.

Dojrzały gęsty miód jest zasklepiany czyli komórki zamykane są cienką warstwą wosku.

Pszczoła to jedyny owad, którego wytwarzaną dla siebie żywność jada człowiek.

Pszczoły wytwarzają miód w ten sam sposób od 150 milionów lat.

Miód to: 80% naturalnych cukrów. 18% wody, 2% składników mineralnych, witamin, protein, pyłku.

QUEEN LATIFAH (August Boatwright)

To uznana raperka, piosenkarka i aktorka. Prócz tego ma własną linię kosmetyków, angażuje się charytatywnie.

W ostatnich latach odniosła ogromny sukces i jest pierwszą artystką hip hopową, która otrzymała własną gwiazdę w hollywoodzkiej alei sław. Na koncie ma nominację do Oscara, Złotego globu i SAG – za rolę Mamy Morton w "Chicago". Zagrała w takich filmach, jak "Wszystko się wali" ("Bringing Down the House"), czy "Barbershop 2: z powrotem w interesie" ("Barbershop 2: Back In Business").

10 marca 2007 stacja HBO wyemitowała film "Life Supoprt". Queen Latifah gra w nim główną rolę, była też producentką wykonawczą. Krytycy bardzo dobrze ocenili jej występ, nominowano ją do Emmy, nagrodzono Złotym Globem i nagrodą SAG.

Do najnowszych produkcji z jej udziałem należą "Skok na kasę" ("Mad Money") z Katie Holmes i Diane Keaton, "Lakier do włosów" ("Hairspray"), "Ostatnie wakacje" ("Last Holiday"), a także "Salon piękności" ("Beauty Shop"), który także wyprodukowała. Pojawiła się także w "Przypadku Harolda Cricka" ("Stranger Than Ficiton") z Emmą Thompson i Willem Ferrellem oraz użyczyła głosu w "Epoce lodowcowej" ("Ice Age").

Mimo rozwijającej się kariery aktorskiej, nie zapomniała o muzyce. W 2007 roku wydała płytę zatytułowaną "Trav’llin Light", którą nominowano do nagrody Grammy. Jej poprzedni album ("The Dana Owens Album") otrzymał status platynowej płyty i składał się z klasyków wybranych przez samą Latifah.

Jest jedną z najbardziej szanowanych raperek. Debiutowała w 1989 roku płytą "All Hail the Queen", która wytyczyła standardy dla innych raperek. Jest wzorem i inspiracją dla innych artystek gatunku hip hop, czy r’n’b. Czterokrotnie nominowano ją do Grammy, otrzymała tę statuetkę w 1994 roku. W ramach the Sugar Water Festival występowała w całych Stanach, razem z Erykah Badu i Jill Scott.

Wraz ze swoim partnerem, Shakimem Comperem założyła Flavor Unit Entertainment. Firma działa w New Jersey i zajmuje się produkcją filmową. Zrealizowała takie filmy, jak "Wszystko się wali" ("Bringing Down the House"), "Salon piękności" ("Beauty Shop"), czy "Piknik" ("The Cookout").

Na małym ekranie można było oglądać Latifah w serialu "Living Single" – od niego zaczęła się jej kariera aktorska.

Na dużym ekranie zadebiutowała w "Malarii" ("Jungle Fever") Spike’a Lee. Na koncie ma udział w "Desperatkach", za które nominowano ją do Spirit Award; zagrała także w "Pełni życia" ("Living Out Loud") z Helen Hunt i Dannym DeVito oraz "Kolekcjonerze kości" ("The Bone Collector") Philipa Noyce’a z Denzelem Washingtonem.

Queen Latifah napisała także książkę o samoocenie – "Ladies First: Revelations of a Strong Woman".

Jej matka założyła Lancelot H. Owens Scholarship Foundation, Inc. zajmujące się przyznawaniem stypendiów naukowych nieuprzywilejowanej młodzieży. Latifah zasiada w radzie.

DAKOTA FANNING (Lily Owens)

Pochodzi z Georgii. Karierę zaczęła już w wieku pięciu lat, występując w reklamie telewizyjnej. Zagrała w "Ostrym dyżurze" ("E.R"), co pociągnęło za sobą występy gościnne w takich serialach, jak "Kancelaria adwokacka" ("The Practise"), "Zwariowany świat Malcolma" ("Malcolm In the Middle"), "Spin City", "Przyjaciele" ("Friends"), czy "Ellen".

Na dużym ekranie debiutowała w filmie "Sam" ("I Am Sam") z Seanem Pennem i Michelle Pfeiffer. Otrzymała Critics Choice Award i została najmłodszą aktorką nominowaną do nagrody SAG. Zagrała w "Wybrańcach obcych" ("Taken") Stevena Spielberga – miniserialu emitowanym przez Sci-Fi Chanel.

Kolejne role przynosiły jej coraz większy sukces – Abby w "Dwudziestu czterech godzinach" ("Trapped") z Charlize Theron, Sally w "Kocie" ("Cat In the Hat") z Mike’em Myersem, Ray w "Dziewczynach z wyższych sfer" ("Uptown Girls) z Brittany Murphy, czy młoda Melanie z "Dziewczyny z Alabamy" ("Sweet Home Alabama") z Reese Whiterspoon.

W 2004 roku zagrała w "Człowieku w ogniu" Tony’ego Scotta. Otrzymała drugą nominację do Critics Choice Award.

Rok później wystąpiła w "Sile strachu" ("Hide and seek") z Robertem DeNiro. Otrzymała za swoją rolę MTV Movie Award za najbardziej przerażający występ.

W 2005 roku Dakota zagrała w "Wojnie światów" ("The War of the Worlds") Stevena Spielberga. Wcieliła się w Rachel, córkę postaci granej przez Toma Cruise’a. Otrzymała za nią drugą Critics Choice Award.

W tym samym roku pojawiła się w "Wyścigu marzeń" ("The Dreamer") z Kurtem Russellem. Film miał premierę na festiwalu filmowym w Toronto i został nagrodzony na Heartland Film Festival.

Dakota zagrała w "Nine Lives", w którym wystąpiły takie gwiazdy, jak Glenn Close, Holly Hunter, Sissy Spacek i Robin Wright Penn.

W 2006 roku zagrała w "Pajęczynie Charlotty" ("Charlotte’s Web") na podstawie powieści E.B White’a. Wcieliła się w Fern, a głosu animowanym postaciom użyczyli Julia Roberts, Oprah Winfrey i Robert Redford.

W 2007 roku Dakota wystąpiła w kontrowersyjnym "Hounddog", który miał swoja premierę na festiwalu filmowym w Sundance. Rok później wystąpiła z Forestem Whitakerem w "Winged Creatures" oraz "Push" z Chrisem Evansem.

Jej głos można usłyszeć w takich filmach, jak "Lilo i Stitch II", "Mój sąsiad Totoro"), a także "Koralina i tajemnicze drzwi" ("Coraline").

Dakota ma dopiero czternaście lat, ale już udziela się charytatywnie. Jest wolontariuszką w szpitalu dziecięcym w Los Angeles, wystąpiła także w reklamie GAPa, z której dochody są przekazywane fundacjom walczącym z AIDS.

Jej hobby, to przede wszystkim czytanie. Lubi także grę na pianinie, jazdę konną i balet.

Mieszka w Los Angeles razem z rodzicami i siostrą, która też jest aktorką.

JENNIFER HUDSON (Rosaleen)

Jennifer zaczynała od śpiewania w chicagowskim chórze kościelnym. Co tydzień zachwycała wiernych swoim fenomenalnym głosem.

Jako uczennica brała udział w wielu konkursach wokalnych. Skala jej głosu wynosi aż cztery oktawy. Śpiewała między innymi dla gości rejsów organizowanych przez park rozrywki Disneya. W 2004 roku wzięła udział w programie telewizyjnym "American Idol". Dostała się do finału i przez kilka tygodni czarowała swoim pięknym głosem miliony telewidzów.

Przełomem w jej karierze była rola w filmie "Dreamgirls" – ekranizacji niezwykle popularnego, broadwayowskiego musicalu. Za rolę Effie nagrodzono ja Oscarem, Złotym Globem, SAG Award, BAFTĄ i NAACP Image Award. Nagrody przyznały jej także Broadcast Film Critics Association i National Board of Review, a nominowano do Soul Train Awards.

W 2008 roku ukazał się jej debiutancki album. Po "Dreamgirls" wystąpiła także w "Seksie w wielkim mieście" ("Sex and the city"), a także "Winged Creatures" z Forestem Whitakerem, Kate Beckinsale i Dakotą Fanning.

Jennifer mówi, że głos odziedziczyła po babci, Julii Kate Hudson, która przez wiele lat śpiewała w chórze.

ALICIA KEYS (June Boatwright)

To niezwykle popularna piosenkarka, zdobywczyni wielu nagród, między innymi Grammy. Debiutowała w 2001 roku, jej płyty rozchodzą się w milionach egzemplarzy. Niedawno postanowiła spróbować swoich sił jako aktorka.

W 2007 roku ukazał się jej trzeci album studyjny – "As I Am". Pierwszy singiel ("No One") bardzo szybko zajął wysokie miejsce na liście Billboardu i według Monitor’s Urban Mainstream był najlepszym, kobiecym singlem roku.

Debiutowała na dużym ekranie w "Asie w rękawie" ("Smokin’ Aces"), później wystąpiła w "Niani w Nowym Jorku" ("The Nanny Diaries") ze Scarlet Johansson, Laurą Linney i Paulem Giamattim.

Alicia podpisała także umowę z Disneyem. Jej firma produkcyjna będzie współ-produkować niektóre projekty, a Keys będzie w nich występować.

Alicia debiutowała w 2001 roku albumem "Songs In A Minor". W pierwszym tygodni sprzedało się ponad dwieście trzydzieści tysięcy egzemplarzy.

Jej druga płyta – "The Diary of Alicia Keys"- ukazała się w grudniu 2003 roku. W pierwszym tygodniu sprzedało się ponad sześćset tysięcy egzemplarzy, a album pokrył się w końcu siedmiokrotną platyną.

Alicia ma na koncie po jedenaście nagród Grammy i Billboard Music Awards, trzy American Music Awards, tyle samo World Music Awards, dwie MTV Video Music Awards™, dwie MTV Europe Awards, jedną NAACP Image Award 2004, dwie Nickelodeon Teen Choice Awards, jedną BET Award, trzy Soul Train Music Awards, jedną Soul Train Lady of Soul Award, a także My VH1 Award.

W 2005 roku wydano książkę, która szybko stała się bestsellerem - "Tears for Water: Songbook of Poems & Lyrics by Alicia Keys. Rok wcześniej Alicia zaczęła pisać felietony do "The New York Daily News".

Alicia angażuje się charytatywnie. Współpracuje z Keep A Child Alive, a także Frum Tha Ground Up – organizacjami walczącymi z uzależnieniem od narkotyków, AIDS i pomagającymi nieuprzywilejowanym dzieciom.

Pochodzi z Nowego Jorku. W wieku szesnastu lat ukończyła Professional Performance Arts School.

SOPHIE OKONEDO (May Boatwright)

Widzowie na pewno kojarzą ją z "Hotelu Ruanda", w którym partnerowała Donowi Cheadle’owi. Za rolę Tatiany nominowano ją do Oscara, SAG, Critics Circle Award i NAACP Image Award. Kolejnymi filmami z jej udziałem były "Burza hormonów" ("Scenes Of A Sexual Nature") i "Alex Rider: Misja Stormbreaker" ("Stormbreaker").

Na koncie ma udział w takich produkcjach, jak "Whose Baby?", "Słodka zemsta("Sweet Revenge"), "Dead Casual", "Deep Secrets", "Celebration", czy "Niewidoczni"("Dirty Pretty Things").

Za rolę Juliette nominowano ją do Independent Spirit Award.

Okonedo wystąpiła także w "Tegorocznej miłości" ("This Years Love"), "Szakalu" ("The Jackal"), "Go Now" i "Young Soul Rebels". Ostatnio można było ją oglądać w "Chłopcu z Marsa" ("Martian Child") z Johnem i Joan Cusack oraz "Skin".

Po ukończeniu RADA przez dwa lata współpracowała z Royal Shakespeare Company (obecnie zasiada tam w radzie reżyserskiej). Jej kariera nabrała rozpędu, kiedy dołączyła do trupy kierowanej przez Trevora Nunna i Jona Cairda.

PAUL BETTANY (T. Ray)

To wszechstronny aktor, który cieszy zarówno uznaniem krytyki, jak i sympatią widzów. Przez lata grywał w teatrze, a do jego pierwszych filmów kinowych należy "Obłędny rycerz" ("A Knights Tale") z Heathem Ledgerem. Za rolę Chaucera otrzymał London Film Critics’ Award.

Kształcił się w Drama Center w Londynie. Debiutował w takich przedstawieniach, jak “An Inspector Calls," “Richard III," “Romeo and Juliet" czy “Julius Cesar".

Po gościnnych udziałach w “One More Wasted Year" i “Stranger’s House" otrzymał rolę w "Dziewczynach z farmy" ("Land Girls") Davida Lelanda, niedługo potem zagrał w "After the Rain".

Na koncie ma udział w takich produkcjach, jak “David Copperfield" Petera Medaka "Klub samobójców" ("Suicide Club"),"Gangster numer jeden"("GANSTER NO. 1"), czy "Rachunek sumienia" ("The Reckoning").

Do jego najpopularniejszych ról należy Charles z "Pięknego umysłu" ("A Beautiful Mind") Rona Howarda. Otrzymał za nią London Film Critics’ Award.

Wystąpił w takich filmach, jak "The Heart of Me", "Dogville", "Wimbledon", czy "Pan i władca: na krańcach świata" ("Master & Commander" The Far Side of the World"). Za rolę w tym ostatnim projekcie nagrodzono go Evening Standard Award i London Film Critic’s Award. Na koncie ma także nominacje do BAFTY i Broadcast Film Critics Association.

Dwukrotnie współpracował z Ronem Howardem. Przy "Pięknym umyśle" ("A Beautiful Mind") i "Kodzie Leonarda Da Vinci", w którym zagrał u boku Toma Hanksa, Audrey Tatou, Iana McKellena i Alfreda Moliny.

NATE PARKER (Neil)

Ten młody aktor zdobywa coraz większą popularność. Zamieszkał w Los Angeles dopiero dwa lata temu, a już ma na koncie udział w nominowanym do Złotego Globu filmie i nominację do NAACP Image Award – za rolę w "The Great Debaters". Występował tam u boku Denzela Washingtona i Foresta Whitakera, a film jest oparty na faktach i opowiada o pierwszym czarnoskórym kółku dyskusyjnym działającym na teksańskim Wiley College.

Do najnowszych filmów z jego udziałem należy "Blood Done Sign My Name" - opowiada prawdziwą historię czarnoskórego weterana wojny w Wietnamie, Henry'ego Marrowa, który zostaje zamordowany przez białego, wpływowego biznesmena Roberta Teela.

Parker skończył zdjęcia do dwóch filmów niezależnych – "Tunel Rats" o wojnie w Wietnamie i "Skazanego" ("Felon"), w którym wystąpił z Valem Kilerem (film (opowiada o mężczyźnie uznanym za winnego zabicia włamywacz, który trafia do więzienia, gdzie musi radzić sobie z codziennym życiem w ciężkim zakładzie karnym).

Wystąpił w filmie "Ścigając marzenia" ("Pride") z Terrence’em Howardem, "Dirty Cruel World" i "Rome and Jewel". Na małym ekranie można było go oglądać w takich serialach, jak "Dowody zbrodni" ("Cold Case"), czy "Jednostka" ("The Unit").

Nate pisze także scenariusze i interesuje się sportem. W wolnym czasie trenuje drużynę zapaśniczą jednego z liceów w Los Angeles.

TRISTAN WILDS (Zach Taylor)

Największą popularność przyniosła mu rola Dixona Millsa w serialu "90210".

Ma dopiero osiemnaście lat, pochodzi z Nowego Jorku, a widzowie kojarzą go z roli w "Prawie ulicy" ("The Wire"), a także "Szkolnego chwytu" ("Half Nelson"), który miał premierę na festiwalu filmowym w Sundance.

To pracowity młody człowiek. W 2007 roku dostał rolę w "Indelible" z Rogerem Guenveurem Smithem – film wejdzie do kin w 2009 roku. Na małym ekranie debiutował w "The Miracles’s Boys" Spike’a Lee; pojawił się także w serialach "Dowody zbrodni" ("Cold Case") i "Prawo i bezprawie" ("Law and Order").

Występował także na deskach Roundabout Theatre Company i Cherry Lane Theatre - w sztukach "Wool" i "Stockholm Brooklyn".

Na koncie ma udział w teledyskach – w "Ghetto Mindstate" Lil"Flipa i "Roc Boys" Jayza Z. Występuje również jako model na pokazach Rocawear.

Tristan jest nie tylko aktorem, ale i piosenkarzem. Pracuje nad swoim pierwszym albumem.

HILARIE BURTON (Deborah Owens)

Od sześciu lat występuje w jednym z najpopularniejszych seriali młodzieżowych – "Pogodzie na miłość" ("One Tree Hill"). Wciela się w rolę Peyton Sawyer.

Na koncie ma udział w takich filmach, jak "Bez tajemnic" ("Normal Adolescent Behavior") Beth Schacter, a także dwóch thrillerach – "The List" i "Przesilenie" ("Solstice"). Wystąpiła w "Naszej własnej gwieździe" ("Our Very Own"), którą wyświetlano na festiwalu filmowym w Sarasocie i nagrodzono za najlepszą obsadę.

Hilarie była prezenterką programów MTV – między innymi "TRL" i "MTV’s Hits".

GINA PRINCE-BYTHEWOOD (scenariusz/reżyseria)

Wyreżyserowała na podstawie własnego scenariusza "Miłość i koszykówkę" ("Love and Basketball), która miała swoją premierę w 2000 roku na festiwalu filmowym w Sundance. Otrzymała za nią Independent Spirit Award for Best First Feature i Humanitas Prize. Wyreżyserowała również "Disappearing Acts" dla HBO.

W 2003 roku debiutowała jako producentka – filmem "Pokonaj najszybszego" ("Biker Boyz"), który wyreżyserował jej mąż, Reggie Rock Bythewood.

Studiowała w szkole filmowej na UCLA, gdzie otrzymała stypendia Gene’a Reynoldsa i Raya Starksa. Od razu po studiach zaangażowano ją do serialu "Inny świat" (A Different Word"). Pracowała jako scenarzystka i producentka przy takich produkcjach, jak "Felicity", "South Central", czy "Sweet Justice".

Jej reżyserskim debiutem na małym ekranie był film CBS – "What About Your Friends". Nagrodzono ją za niego NACCP Image Award i nominowano do Emmy. Wyreżyserowała także kilka odcinków seriali "Everybody Hades Chris" i "Girlfriends".

Mieszka w Kalifornii z mężem Reggie’em Rockiem i synami, Cassiusem i Toussaintem.

SUE MONK KIDD (autorka powieści)

Napisała bestsellerowe "Sekretne życie pszczół", a także "The Mermaid Chair", "When the Heart ais" i "The Dance od the Dissident Daughter" i "Firstlight".

"Sekretne życie pszczół" przez dwa lata znajdowało się na liście bestsellerów "New York Timesa" i zostało wybrane książką roku przez BookSense Paperback.

"The Mermaid Chair" nagrodzono w 2005 roku nagrodą Quill i nakręcono na jego podstawie film telewizyjny. Każda z powieści Monk Koidd została przetłumaczona na ponad dwadzieścia języków. Jej najnowsza powieść ("Travelling with Pomegranates") zostanie wydana w 2009 roku. Napisała ją wraz z córką, Ann Kidd Taylor.

LAUREN SHULER DONNER (produkcja)

Produkcją zajmuje się od ponad dwudziestu lat. Współpracowała z takim twórcami, jak Nora Ephron, Oliver Stone, Bryan Singer, Richard Donner, Joel Schumacher, Ivan Reitman i John Hughes. Jej filmy zarobiły ponad dwa i pół miliarda dolarów. "Premiere Magazine" nagrodził ją w 2001 roku Producer Icon Award, a "Daily Variety" poświęciło jej "Billion Dollar Producer Special Issue."

W 2006 roku nagrodzono ją Crystal Award, a wraz z mężem Richardem została uhonorowana przez American Cancer Society.

Na premierę czeka aż siedem filmów, które wyprodukowała – między innymi"X-Men Origins: Wolverine". Zakończono także zdjęcia do "Hotelu dla psów" ("Hotel For Dogs") z Emmą Roberts na podstawie książki dla dzieci z 1971 roku. W post-produkcji jest także "Cirque Du Freak" Paula Weitza – ekranizacja powieści Darrena Shana.

W 2000 roku wyprodukowała "X-Mena", który rozpoczął serię filmów na podstawie popularnego komiksu. W pierwszy weekend zarobił ponad osiemdziesiąt milionów dolarów (w samych Stanach), a w sumie ponad czterysta milionów na całym świecie.

Pierwszym filmem, jaki wyprodukowała był przebojowy "Pan Mamuśka" ("Mr. Mom"), okazał się jednym z najbardziej dochodowych filmów roku. Jej kolejnymi produkcjami były "Zaklęta w sokoła" ("Ladyhawk"), "Ognie świętego Elmo" ("St. Elmo’s Fire") i "Dziewczyna w różowej sukience"("Pretty In Pink").

Na początku lat dziewięćdziesiątych wyprodukowała "Dave’a" i "Uwolnić orkę" ("Free Willy"), które były jednymi z najbardziej dochodowych filmów 1993 roku. "Dave’a" nominowana do Oscara i Złotego Globu.

Do jej produkcji należą między innymi "Masz wiadomość" ("You’ve Got Mail"), "Marzyciele, czyli potęga wyobraźni" ("Radio Flyers"), "Trójka uciekinierów" ("Three Fugitives"), "Linia czasu" ("Time Line") , "Constantine", "Ona to on" ("She’s the Man"), czy "Odlotowe dzieciaki" ("Unaccompanied Minors"). Jej firma wyprodukowała między innymi "Wulkan" (Volcano"), "Nowożeńców" ("Jurt Married") i "Semi-Pro: Drużynę marzeń"("Semi-Pro").

Shuler Donner udziela się charytatywnie. Zasiadała w radzie Hollygrove Children’s Home, a także w radzach Women in Film, TreePeople i Planned Parenthood.

Obecnie zasiada w radach Science Fiction Museum, Natural Resources Defense Council i reżyserkiej radzie Producers Guild of America.

Mieszka w Los Angeles razem z mężem, Richardem Donnerem.

JAMES LASSITER (produkcja)

W 1998 roku założył razem z Willem Smithem firmę producencką Overbrook Entertainment. Ma doświadczenie w produkcji – spod jego ręki wyszły takie przeboje jak "Hancock" z Willem Smithem i Charlize Theron, a także "Jestem legendą" ("I Am Legend"), czy "W pogoni za szczęściem" ("The Pursuit of Happyness"; odtwórcę głównej roli, Willa Smitha, nominowano do Oscara). Wielokrotnie współpracował ze Smithem – poza wymienionymi filmami, wyprodukował także "Hitch- najlepszego doradcę przeciętnego faceta" ("Hitch"), "Ja, robot" ("I,Robot") i "Alego" ("Ali"; pierwsza nominacja do Oscara dla Willa Smitha).

Był producentem wykonawczym soundtracków – między innymi do filmów "Faceci w czerni" ("Men In Black"), czy "Bardzo Dziki Zachód" ("Wild Wild West"). W 2001 roku otrzymał nagrodę Outer Critic’s Circle za "Jitneya" – sztukę Augusta Wilsona wystawianą na off-Broadwayu.

Do jego najnowszych filmów należą "Lakeview Terrace" z Samuelem L. Jacksonem i Kerry Washington, a także "Siedem dusz" ("Seven Pounds") przy którym znowu współpracował ze Smithem. Przymierza się do "The Human Contract", które na podstawie własnego scenariusza wyreżyseruje Jada Pinkett Smith.

WILL SMITH (produkcja)

Znany z wielu ról kinowych i własnego serialu telewizyjnego, a także artysta hip hopowy. Pierwszą nominację do Oscara i Złotego Globu otrzymał za rolę w "Alim" Michaela Manna. Drugą nominację do nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej dostał za rolę w "Pogoni za szczęściem" ("A Pursuit Of Happyness"), za które nominowano go też do Złotego Globu i Screen Actors Guild Award.

Do najnowszych filmów z jego udziałem należą "Hancock" z Charlize Theron i Jasonem Batemanem, a także "Jestem legendą" ("I Am Legend") Franka Lawrence’a. Współpracę z reżyserem powtórzył przy "W pogoni za szczęściem" ("Pursuit Of Happyness") i "Siedmiu duszach" ("Seven Pounds").

W 2005 roku wyprodukował i zagrał w filmie "Hitch- najlepszy doradca przeciętnego faceta" ("Hich"), a rok wcześniej był producentem wykonawczym produkcji "Ja, robot" ("I, Robot") Alexa Proyasa na podstawie powieści Isaaca Asimova. Użyczył także głosu postaci Oscara w animowanych "Rybkach z ferajny" ("Smark Tale").

W 2003 roku zagrał z Martinem Lawrence’em w "Bad Boys II" – sequelu przeboju z 1995 roku. W 1996 roku przyjął rolę w "Dniu niepodległości" ("Independence Day") Rolanda Emmericha, a rok później w "Facetach w czerni" ("Men In Black") Barry’ego Sonnenfelda, do którego nagrał także piosenkę nagrodzoną Grammy. W 2002 roku ponowił współpracę z reżyserem i nakręcili "Facetów w czerni 2" ("Men In Black II").

Gdy zaczynał karierę w przemyśle filmowym był już uznanym muzykiem. Po rolach w "Dokąd zawiedzie cię dzień" ("Where the Day Takes You") i "Made In America", zagrał w "Szóstym stopniu oddalenia" ("Sic Degrees Of Separation") ze Stockard Channing i Donaldem Sutherlandem. Na koncie ma udział w takich filmach, jak "Wróg publiczny" ("Enemy Of the state") z Gene’em Hackmanem i "Nazywał się Bagier Vance" ("The Legend of Bagier Vance") Roberta Redforda.

Karierę rapera zaczynał będąc jeszcze w liceum. Razem z kolegą Jeffem Townesem stworzyli duet DJ Jazzy Jeff and the Fresh Prince – nagrali kilka albumów, które pokryły się platyną i zdobyły szereg nagród, między innymi dwie statuetki Grammy i trzy American Music Awards.

Pierwszy sukces aktorski przyszedł wraz z serialem "Bajer w Bel Air" ("The Fresh Prince of Bel Air"), który przez sześć lat gościł na antenie NBC.

W 1998 roku ukazał się pierwszy solowy album Willa – "Big Willie Style". Nagrodzono go Grammy i czterema American Music Awards. Kolejny album miał tytuł "Willenium" i pokrył się podwójną platyną.

Połączył siły z Jamesem Lassiterem i Kenem Stovitzem, i założyli Overbrook Entertainment. Wyprodukowali takie filmy, jak "Ali", "Ja, robot" ("I, Robot"), "Hitch- najlepszy doradca przeciętnego faceta" ("Hitch"), czy "W pogoni za szczęściem" ("The Pursuit Of Happyness"). Razem z żona, Jadą Pinkett Smith produkuje serial "All Of Us", który od czterech lat gości na antenie UPN.

Najnowsze produkcje Smitha, to "Lakeview Terrace", "Siedem dusz" ("Seven Punds") i "The Human Contract", który wyreżyseruje jego żona.

JOE PICHIRALLO (produkcja)

To szanowany producent, który pracował między innymi w Fox Searchlight Pictures i Universal’s Focus Features, a także Overbrook Entertainment i The Gold Company.

Na koncie ma takie filmy, jak "Zdjęcie w godzinę" ("One Hor Photo") z Robinem Williamsem, "Siostrzyczki" ("The Banger Sisters") z Goldie Hawn i Susan Sarandon, "Antwone Fisher" (reżyserski debiut Denzela Washingtona), czy "Zatrute pióro"("Quills") i "Piwne rozmowy braci McMullen" ("The McMullen Brothers"), zwycięzcę festiwalu filmowego w Sundance z 1995 roku.

Pracując w Focus Features wyprodukował między innymi "Hollywoodland" z Adrianem Brodym i Benem Affleckiem, a także "Coś nowego" ("Something New") z Sanaą Lathan i Simonem Bakerem. Pracował także w HBO Pictures, dla którego wyprodukował "Against The Wall", "Sezon w piekle" ("The Burning Season") i "Gottiego".

Był producentem wykonawczym filmu "Lakeview Terrace" z Samuelem L. Jacksonem , Patrickiem Wilsonem i Kerry Washington.

Zanim został producentem, pracował jako dziennikarz w "The Washington Post"

JADA PINKETT SMITH (kierownictwo produkcji)

Jest nie tylko utalentowaną aktorką, znaną między innymi z filmów "Zabić wspomnienia" ("Reign Over Me") z Adamem Sandelerem i Donem Cheedle’em, czy "Zakładnik" ("Collateral") z Tomem Cruise’em i Jammie’em Foxxem. Największą popularność przyniosła jej rola Niobe z filmów "Matrix Reaktywacja" ("Matrix" Reloaded") i "Matrix Rewolucje" ("Matrix: Revolutions"). Angażuje się w różne projekty – ostatnio użyczyła głosu Glorii w "Madagaskarze 2" ("Madagascar 2: Escape to Africa"). Napisała scenariusz i wyreżyserowała "The Human Contract", jeden z kilku projektów realizowanych przez 100% Womon. Napisała także książkę "Girls Hold Up This World", która trafiła na listę bestsellerów "New York Timesa".

Razem z mężem, Willem Smithem, produkuje serial "All Of Us", który od czterech lat gości na antenie UPN.

Jada śpiewa również w zespole Wicked Wisdom, z którym jeździ po całym świecie – występowali między innymi na festiwalu Ozzfest. Ich album ukazał się w 2006 roku.

Pochodzi z Maryland, studiowała taniec i aktorstwo w Baltimore School of Arts w Karolinie Północnej. Pierwszy sukces przyniosła jej rola w serialu "Inny świat" ("A Different World").

WARREN ALAN YOUNG (scenografia)

To wszechstronny artysta, który na koncie ma współpracę przy takich filmach, jak "Mów do mnie" ("Talk To Me") z Donem Cheadle’em, "Odwaga i nadzieja" ("Home Of The Brave") Roba Cowana, "Cios poniżej pasa" ("Waist Deep"), czy "Akeelah i jej nauczyciel" ("Akeelah and the Bee") z Angela Bassett, Lawrence’em Fishburne’em i Keke Palmer.

Pasjonuje go architektura i architektura krajobrazu , współpracuje z władzami miast Los Angeles i Waszyngtonu.

Na małym ekranie jego prace można podziwiać w “Comic View," “Oh Drama," “Commitments," “Private Affair" i “Midnight Blue."

ROGIER STOFFERS (zdjęcia)

Z pochodzenia Holender, współpracował między innymi z Mike’em Van Diemem przy nagrodzonym Oscarem "{Charakterze") ("Karaketer").

Nagrodzono go na festiwalach filmowych w Stanach, Polsce i Hiszpanii.

Na swoim koncie ma takie filmy, jak "Mongol", "Niepokój" ("Disturbia"), czy "Drużyna specjalnej troski" ("The Bad News Bears"). Był operatorem zdjęć także przy "Szkole rocka" ("School Of Rock"), "Jeźdźcach Apokalipsy" ("Masked And Anonymous") i "John Q".

Inne filmy, przy których pracował, to "Mart Domnicus", "Sancta Mortale", "One Man And His Dog", "Mama’s Proefkoun", czy "Ici Er Maintenant".

SANDRA HERNANDEZ (kostiumy)

Karierę zaczynała od współpracy z laureatką Oscara, Ruth Carter, przy filmach "Malcolm X: Spike’a Lee i "Amistad" Stephena Spielberga.

Z Lee współpracowała trzykrotnie – przy "Dziewczynie numer sześć" ("Girl Six"), "Grze o honor" ("He Got Game") i "Autobusie" ("Get on the Bus"). Odpowiada za kostiumy do "W rytmie hip hopu" ("Save the Last Dance"), "Pinero" z Benjaminem Brattem, "El Cantante" z Jennifer Lopez, czy "Wszystkich twoich świętych" ("A Guide to Recognizing Your Saints"), które w 2006 roku zdobyło dwie nagrody na festiwalu filmowym w Sundance.

TERILYN A. SHROPSHIRE (montaż)

Współpracowała między innymi przy filmie "Mów do mnie" ("Talk To Me") z Donem Cheadle’em, który był jej czwartą kolaboracją z reżyserem Kasim Lemmonem. Na swoim koncie ma między innymi "Tajemniczą zbrodnią" ("The Caveman’s Valentine"), czy "Magię Batistów" ("Eve’s Bayou").

Za film "Odkupienie" ("REDEMPTION: THE STAN TOOKIE WILLIAMS STORY") otrzymała nagrodę Eddie. Z reżyserem Vondie’em Curtisem Hallem powtórzyła współpracę przy filmie "Cios poniżej pasa" ("Waist Depp").

Inne filmy, przy których pracowała, to między innymi "Pokonać najszybszego" ("Biker Boyz") i "Z pamiętnika wściekłej żony" ("Diary of a Mad Black Woman").

MARK ISHAM (muzyka)

To utalentowany twórca, którego niezapomniane melodie zapadają w pamięć wielu widzów. Jest zdobywcą między innymi nagród Grammy, Emmy, czy Clio, a także wiele nominacji do Oscarów, czy Złotych Globów. Niedawno nagrodzono go Henry Mancini Award za całokształt twórczości.

Skomponował muzykę do takich filmów, jak "Miasto gniewu" ("Crash"), "Czarna Dalia" ("The Black Dalia"), "Przygoda na Antarktydzie" ("Eight Below"), "Cooler", "Siostry" ("In Her Shoes"), "W cieniu chwały" ("Pride and Glory"), czy "Siła i honor" ("Men of Honor").

Współpracował z wieloma uznanymi artystami, takimi jak Bruce Springsteen, Willie Nelson, Lyle Lovett, Ziggy Marley, Joni Mitchell, The Rolling Stones, Chris Isaak, i Van Morrison.

Za albumy "Castalia" i "Tibet" nagrodzono go Grammy.

Najnowsze filmy, do których skomponował muzykę, to "W Dolinie Elah" ("In the Valley of Elah"), "Droga do przebaczenia"("Reservation Road"), czy "The Express".

LINDA COHEN (konsultacja muzyczna)

Była kierownikiem muzycznym przy ponad pięćdziesięciu filmach – między innymi "Aż poleje się krew" ("There Will Be Blood"), czy "Wet Hot American Summer", a także "Amerykański splendor" ("The American Splendor") i "Imiennika" ("The Namesake").

Najnowsze filmy, przy których pracuje, to "Nick and Norah's Infinite Playlist" z Michaelem Cerą oraz "The Private Lives of Pippa Lee" i "Amelia" Miry Nair z Hillary Swank.