2004 – GOYA Awards (nagrody Hiszpańskiej Akademii Filmowej) – Najlepszy Scenariusz, Najlepsza Piosenka („Humans Like You”)
2004 - GOYA Awards (nominacje Hiszpańskiej Akademii Filmowej) – Najlepszy Reżyser, Najlepszy Film, Najlepsza Aktorka (Sarah Polley)
2004 - Chlotrudis Awards – nagroda dla Najlepszej Aktorki (Sarah Polley) oraz nominacja dla Najlepszego Aktora Drugoplanowego (Mark Ruffalo)
2004 - Cinema Writers Circle Awards, Hiszpania – Najlepszy Scenariusz (adaptacja) oraz Najlepsza Aktorka Drugoplanowa (Leonor Watling)
2004 - Cinema Writers Circle Awards, Hiszpania – nominacje w kategoriach: Najlepsze Zdjęcia, Najlepszy Reżyser, Najlepszy Montaż, Najlepszy Film, Najlepsza Muzyka
2003 – Europejska Akademia Filmowa – nominacje w kategoriach: Najlepszy Europejski Reżyser, Najlepszy Europejski Film
2003 - Atlantic Film Festival – Canadian Award – Najlepszy Fabularny Film Kanadyjski
2003 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie - Prize of the Guild of German Art House Cinemas dla Isabel Coixet
2003 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie – nominacja do Złotego Niedźwiedzia (Isabel Coixet)
2003 - Bordeaux International Festival of Women in Cinema – Golden Wave dla Najlepszego Aktora (Scott Speedman)
2003 – Butaca Awards – Butaca dla Najlepszego Hiszpańskiego Filmu
„Moje życie beze mnie” to film Isabel Coixet, reżyserki znanej polskiej publiczności m.in. jako twórczyni filmu „Życie ukryte w słowach”.
Ann (Sarah Polley) ma 23 lata, dwie małe córeczki – Penny i Patsy oraz młodego jak ona sama – męża. Wszystko, co do tej pory osiągnęła to mieszkanie w przyczepie kempingowej w ogródku swojej matki i praca sprzątaczki na nocnej zmianie. Jej mąż Don (Scott Speedman) na ogół bywa bezrobotny, matka (Deborah Harry) spędza czas na rozpamiętywaniu przeszłości i straconych szans, a ojciec od dziesięciu lat siedzi w więzieniu. Pomimo przeciwności losu i niesprzyjających warunków Ann udaje się stworzyć ciepły i rodzinny dom.
Pewnego dnia Ann mdleje. W szpitalu, w czasie rutynowych badan dowiaduje się, że ma raka i że pozostały jej trzy miesiące życia. Dziewczyna wyjątkowo spokojnie przyjmuje informację o chorobie; zanim wróci do domu postanowi nikomu nie mówić o wyroku wydanym przez lekarzy. Udaje, że ma anemię - nie chce, aby zbliżająca się śmierć rzuciła cień na szczęście jej rodziny. To jednak tylko pozorne pogodzenie się z losem – Ann zdaje sobie sprawę z tego jak mało doświadczyła, i że tak naprawdę nigdy nie żyła pełnią życia. Na ogół tylko walczyła o przeżycie – z dnia na dzień. Wie również, że kolejne okazje nigdy nie nadejdą – zostało jej zbyt mało czasu. Sporządza więc listę rzeczy, które chciałaby zrobić przed śmiercią. Pragnie pogodzić się z losem i ze światem. Ma ochotę doświadczyć wszystkiego, na co do tej pory nie starczało jej czasu i odwagi. Chce zmienić fryzurę, nakleić sztuczne paznokcie, z których do tej pory się śmiała. Pragnie odwiedzić ojca, który siedzi w więzieniu i którego nie widziała od lat. Jednym z jej marzeń jest również spotkanie mężczyzny, który by się w niej zakochał. Kolejnym – znalezienie nowej żony dla Dona i zarazem nowej matki dla swoich małych córeczek.
Po raz pierwszy od dwudziestu trzech lat życie staje przed Ann otworem…
Isabel Coixet
ur. 1960-04-09, Barcelona, Katalonia, Hiszpania
Swój pierwszy film zrealizowała na taśmie 8 mm. Po studiach (historia XVIII i XIX wieku) na Uniwersytecie w Barcelonie rozpoczęła pracę w agencji reklamowej. Wkrótce otworzyła własną firmę produkcyjną - Miss Wasabi Films. W 1983 roku napisała swój pierwszy scenariusz, „Morbus” zekranizowany przez hiszpańskiego reżysera Ignasi P. Ferré. W roku 1988 Coixet zadebiutowała jako reżyser (i jednocześnie scenarzystka) filmem „Demasiado Viejo Para Morir Joven”. Film został dostrzeżony przez Hiszpańską Akademię Filmową i nominowany do nagrody GOYA w kategorii najlepszego debiutu reżyserskiego. W 1996 roku nakręciła swój pierwszy film anglojęzyczny – „Things I Never Told You” i po raz drugi została nominowana przez Hiszpańską Akademię Filmową, tym razem za scenariusz. Międzynarodową popularność przyniósł jej zrealizowany w 2003 roku dramat „Moje życie beze mnie”. Film jest hiszpańsko – kanadyjską produkcją, zrealizowaną m.in. przez Pedro Almodóvara i jego firmę producencką El Deseo.
WYBRANA FILMOGRAFIA - reżyseria:
2008 – Elegia (produkcja)
2007 – Los Invisibles
2006 – Zakochany Paryż (segment „Bastille”)
2005 – Życie ukryte w słowach
2004 – Marlango (TV)
2004 - !Hay motivo! ( segment „La insoportable levedad del carrito de la compra")
2003 – Moje życie beze mnie
1998 - A Los Que Aman
1996 - Cosas Que Nunca Te Dije
1988 - Demasiado Viejo Para Morir Joven