Na fali (2007)

“Na fali” /Surf’s Up/ to zabawna, animowana historia zabierająca widzów do świata zawodów surfingowych pingwinów. Z punktu widzenia producenta Chrisa Jenkinsa, ten niezwykle zabawny początek historii dawał możliwość pokazania opowieści o młodym, świetnie zapowiadającym się i uzdolnionym pingwinie Codym Mavericku. “Już samo wyobrażenie surfujących pingwinów dało mi do myślenia i pobudziło moją wyobraźnię. Co by było gdybyśmy zamiast bezpośredniej narracji zastosowali narrację z hipotetycznie autentyczną kamerą, kreując przekaz w formie relacji na żywo i wywiadów, rzekomo bez żadnego scenariusza? mówi Jenkins. “Co też miałyby nam do powiedzenia te surfujące pingwiny, gdyby tylko miały taką możliwość? Z tego punktu wyjścia pozostawał już zaledwie krok do zrealizowania potencjału drzemiącego w takim właśnie niekonwencjonalnym połączeniu – animacji i realizmu rejestrowanego na żywo przekazu wideo.”

Reżyserzy Ash Brannon (współreżyser “Toy Story 2”) i Chris Buck (reżyser “Tarzana”) szybko zdali sobie sprawę z wartości tak genialnego pomysłu: połączenie konwencji i stylu rodem z reality TV z konwencją dokumentalną. Tym samym „Na fali” stał się filmem, w którego centrum są postaci, opowiadana historia oraz wysiłek działu artystycznego tworzącego animowane postaci.

W centrum opowieści reżyserzy umieścili relację pomiędzy Codym, młodym adeptem sztuki surferskiej, który jest przekonany, że uzyskanie tytułu mistrza ‘fali’ pozwoli mu na zdobycie podziwu i szacunku, oraz legendarnego surfera Big Z, co do którego wszyscy są przekonani, że już odszedł, on zaś od dłuższego czasu wiedzie samotniczy żywot odludka. “Cody, który stracił wcześniej swojego ojca, wyraźnie poszukuje kogoś, kto byłby dla niego wsparciem i przewodnikiem, a legendarny Big Z zdaje się tę lukę wypełniać. Dla Cody’ego Z jest wyobrażeniem ideału, do którego dąży. Z kolei dla Big Z’a kontakt ze światem, w którym niegdyś panował jako niekwestionowany mistrz, jest ciężki do udźwignięcia” mówi reżyser Ash Brannon. “Kiedy Cody dowiaduje się, że Wielki Z ciągle żyje, w naturalny sposób dąży do wykreowania relacji ojcowsko-synowskiej, co nieuchronnie prowadzi również do ścierania się ze starszym mistrzem. Koniec końców obaj jednak zdają sobie sprawę, że wartością jest dla nich po prostu radość jaką daje bycie na fali, nie zaś zdobywanie kolejnych trofeów.”

Żeby wprowadzić widzów w świat Cody’ego, każdy szczegół musiał być precyzyjnie dopracowany. “Jednym z naszych głównych założeń było stworzenie wiarygodnego wyobrażenia o egzotycznym, tropikalnym pejzażu” mówi reżyser Chris Buck. “Chcieliśmy stworzyć wrażenie towarzyszące podróży do egzotycznych krajów, kiedy to wysiadając z samolotu w miejscu takim jak Tahiti lub Hawaje, uderza nas niesamowity zapach powietrza, feeria barw i jaskrawość światła. Natychmiast mamy wrażenie, że jesteśmy w miejscu wyjątkowym, raju na ziemi.”

Od samego początku jasne było również, że film rozgrywający się w świecie surferów w przekonujący sposób musi pokazywać “życie na fali” i mieszkańców tego świata – Cody’ego i innych z Pen Gu Island. Dziesiątki uzdolnionych artystów, na czele z nadzorującym prace ekipy efektów specjalnych Robem Bredowem, specjalistą od animacji - Davidem Schaubem, oraz Jamesem Williamsem, montażystą Ivanem Bilancio oraz producentem cyfrowym Chrise Juenem analizowało różne zapisy wideo, studiowało wszelkiego rodzaju zapisy naukowe, a nawet zaczęło uczestniczyć w zajęciach surfowania, chcąc w przekonujący sposób przełożyć swoje doświadczenia i wizję artystyczną na język filmu. Przygotowania do produkcji objęły również szereg spotkań z mistrzami surfowania, m.in. Kelly Slater i Robem Machado, którzy dzielili się swoimi niezwykle cennymi uwagami na temat tego pięknego sportu i techniki jego uprawiania. Jak mówi Schaub: “Przełożenie surfowania na język animacji jest niezwykle trudnym zadaniem, ponieważ trzeba wziąć pod uwagę wszystkie skomplikowane i precyzyjne zarazem ruchy ciała i zgrać je odpowiednio z ruchomym otoczeniem. Wszystko, co robi surfer odbywa się na desce, która z kolei unosi się na fali, która z kolei przemieszcza się w przestrzeni. Stąd też tak wiele elementów i zmiennych trzeba uwzględnić tworząc animacyjny zapis poruszania się surfera po fail.”

Również z uwagi na założenie niekonwencjonalnego ujęcia animacji, jak gdyby towarzyszącej bohaterom kamery, konieczne było, aby przedstawione postaci mówiły w naturalny sposób – zakładający często improwizowane i nakładające się na siebie dialogi. Zwykle, przy tego typu pracy aktorzy są sami w studio nagrywając głosy swoich bohaterów, co pozwala na większą swobodę ze strony animatorów, montażystów i dźwiękowców oraz lepsze dopasowanie do materiału filmowego. W przypadku „Na fali” twórcy filmu podjęli niekonwencjonalną decyzję o nagrywaniu wielu scen z udziałem kilku aktorów jednocześnie w studio dźwiękowym. “Aktorzy czują się bardziej komfortowo nagrywając dialogi z udziałem innych aktorów filmu, co bardzo dobrze wpływa na ich interakcje i całość przekazu,” twierdzi Buck. “Jeff, Shia i Zooey znakomicie radzili sobie pracując jednocześnie, co świetnie wzbogaciło filmowe relacje bohaterów.”

Ta technika sprawdziła się wyjątkowo dobrze w przypadku kilku scen, szczególnie kiedy to Big Z i Cody Maverick współpracują ze sobą przy kształtowaniu deski surfingowej. Z punktu widzenia aktorów, odejście od tradycyjnego nagrania materiału animowanego było bardzo ciekawym doświadczeniem. “Tego rodzaju interakcja jest czymś niezwykle ciekawym i cennym, różni się w znacznym stopniu od sytuacji kiedy nagrywa się samemu w studio. Kiedy nagrywasz z innymi aktorami szybciej wyrabiasz sobie pojęcie o tym, co oni wnoszą do tego filmu, reagując na siebie nawzajem w sposób bardziej naturalny,” twierdzi Shia LaBeouf, filmowy Cody Maverick. “W przypadku filmu takiego jak “Na fali” – którego założeniem jest wejście w świat surfowania i pokazanie go od zaplecza, w naturalnym środowisku, takie ujęcie sprawdziło się znakomicie. Jestem zadowolony, że mieliśmy swobodę twórczą, która pomogła nam stworzyć magię filmu.”

W momencie, kiedy twórcy filmu znaleźli już odpowiednią osobę, która miała użyczyć swojego głosu Cody’emu Maverickowi, kolejnym etapem było wyszukanie aktora, który miałby się wcielić w postać legendarnego wielkiego surfera - Big Z. Idealnym kandydatem do tego rodzaju roli wydawał się być czterokrotnie nominowany do Nagrody Akademii Jeff Bridges, który zdaniem twórców filmu był jedyną osobą, która w przekonujący sposób mogła oddać charakter filmowego wyluzowanego mistrza surfingu.

Bridges wspomina, że kiedy przyszło mu pracować w studio nagraniowym z filmowym partnerem Shią LaBeouf, obaj nie mogli się powstrzymać od odzwierciedlania reakcji postaci, które pojawiają się na ekranie. Jak mówi Bridges: “Mam córki w wieku Shia – i sądzę, że może właśnie przez to bardzo naturalnie przychodziło mi tworzenie ojcowskiej postawy w stosunku do mojego młodszego partnera. Również fakt, że kiedy miałem tyle lat co on teraz, a byłem już aktorem równie entuzjastycznie podchodziłem do życia i mojej pracy – to nas z pewnością bardzo zbliża. Świetnie mi się pracowało z tym młodym chłopakiem, on znakomicie improwizuje różne sytuacje i doskonale się przy tym wszystkim bawi.”

W rezultacie tych zakrojonych na szeroką skalę wysiłków twórców filmu powstał obraz, który idealnie wpisuje się w filozofię wytwórni Sony Pictures Animation z założenia promującej kreatywność i artystyczną wizję twórców. Dzięki swoim produkcjom Sony Pictures Animation udowodniło, że jest miejscem dla najbardziej utalentowanych twórców świata animacji. Jak mówi Yair Landau, prezes Sony Pictures Digital i wicedyrektor Sony Pictures Entertainment: “Jestem bardzo dumny z produkcji Sony Pictures Animation i z tego w jaki sposób po raz kolejny udaje im się stworzyć niezwykłe, pobudzające wyobraźnię doświadczenie dla widzów. Niewiarygodne jest przy tym to, że tego rodzaju sukcesy udało nam się zbudować w ciągu zaledwie pięciu lat. Co jeszcze bardziej ciekawe, nasze produkcje bawią widzów w sposób oryginalny, tworzący niezapomniane przeżycia.”

Z pewnością ten wyjątkowy, niezwykle atrakcyjny od strony wizualnej film spodoba się widzom w każdym wieku i pod każda szerokością geograficzną.

CODY MAVERICK
Pochodzący z Shiverpool na Antarktyce Cody Maverick to młody pingwin z niezaspokojonym pragnieniem odnoszenia zwycięstw w konkursach surfingowych. Jest przekonany, że trofea super surfera przyniosą mu uwielbienie i szacunek, na które zasługuje. Cody jest gotów zrobić wszystko, żeby tylko zdobyć główną nagrodę 10 Memoriału Fali im. Wielkiego Surfera Big Z.

Dla Cody’ego Big Z jest niekwestionowanym idolem – sławnym sportowcem, który osiągnął w życiu wszystko, o czym on sam marzy. Big Z był popularny, odnosił sukcesy, wielbiły go miliony. I chociaż – a może właśnie szczególnie dlatego, że Z nigdy nie powrócił z finałowej rozgrywki w konkursie surferskim mającym miejsce 10 lat temu, legenda o jego osobie narastała latami, zarażając swoją siła również umysł młodego pingwina.

Cody musi się jednak jeszcze wiele nauczyć – również tego, że bycie zwycięzcą nie oznacza tylko tytułów, splendoru i trofeów.

EZEKIEL “BIG Z” TOPANGA
Świat surfingu nie znał większego mistrza niż wielki Big Z Topanga. Znakomicie zbudowany, pewny siebie, zabawny Big Z świecił jako najjaśniejsza gwiazda na surferskim firmamencie. Jego imię oznaczało dokładnie tyle co niedościgniony mistrz fali i było tak do czasu, kiedy dziesięć lat temu po raz ostatni wziął udział w konkursie i nigdy z niego nie powrócił.

Od tego czasu, sława Wielkiego Z obrosła legendą, w dużej mierze za sprawą geniusza marketingowego specjalisty od wyszukiwani talentów - Reggiego Belafonte. Pod czujnym, gospodarskim okiem Reggiego, legenda Big Z dała się przekuć na całkiem dochodowy interes gadżetów i błyskotek, dość daleki od ideałów jakie wyznawał sam Wielki Z.

SHIA LaBEOUF (Cody Maverick) dość szybko zapewnił sobie status jednego z najbardziej wziętych aktorów Hollywoodzkich młodego pokolenia. Jego naturalny talent i niespożyta energia szybko zyskały mu miano obiecującego talentu. Ostatnio miał okazję zagrać w filmie “Bobby”, w reżyserii Emilio Esteveza, w którym partnerował takim gwiazdom jak Demi Moore i Elijah Wood. Pojawił się także we thrillerze “Niepokój” /Disturbia/, D.H. Caruso oraz przygodowym filmie akcji “Transformers”, w reżyserii Michaela Bay’a. W jego dorobku są również takie tytuły jak: „Najwspanialsza gra w dziejach” /The Greatest Game Ever Played/, (główna rola legendarnego amerykańskiego golfisty Francesa Ouimeta); „A Guide to Recognizing Your Saints”, z udziałem Roberta Downey’a, Jr. i Rosario Dawsona.

LaBeouf zagrał również w filmach fabularnych: “Constantine”, z udziałem Keanu Reevesa; “Ja, robot” /I, Robot/ z Willem Smithem; produkcji HBO “Project Greenlight” „The Battle of Shaker Heights” a także wielkim przeboju kina akcji „Aniołki Chrliego: Zawrotna szybkość” /Charlie’s Angels®: Full Throttle/. W 2003 roku LaBeouf debiutował na wielkim ekranie grając u boku Sigourney Weaver i Jona Voighta w obrazie „Kto pod kim dołki kopie...” /Holes/.

Dzięki swoim występom na małym ekranie LaBeouf zebrał znakomite oceny widzów i krytyki za sportretowanie postaci Louisa Stevensa w serialu Disney Channel “Świat nonsensów u Stevensów” /Even Stevens/. W 2003 roku uhonorowany został nagrodą Daytime Emmy przyznawaną dla najlepszego wykonawcy w serialu dziecięcym za pracę w wysoko ocenianym familijnym show .

JEFF BRIDGES (Big Z) należy do grona najbardziej znanych i utytułowanych aktorów hollywoodzkich, od lat odnoszących sukcesy w świecie filmu. Czterokrotnie nominowany do Nagrody Akademii®, swoja pierwszą nominacje zdobył w 1971 roku za drugoplanową rolę męską w filmie Petera Bogdanovicha „Ostatni seans filmowy” /The Last Picture Show/, z udziałem Cybill Shepard. Trzy lata później otrzymał kolejną nominacje, w tej samej kategorii za rolę w obrazie Michaela Cimino „Piorun i Lekka Stopa” /Thunderbolt and Lightfoot/. Rok 1984 przyniósł z kolei nominację za Pierwszoplanową Rolę Męską w filmie „Gwiezdny przybysz” /Starman/. Ta kreacja zapewniła aktorowi również nominację do nagrody Złotego Globu. W 2001 roku aktor po raz czwarty został uhonorowany nominacją do Złotego Globu I kolejnego Oscara® za rolę w obrazie “Ukryta prawda” /The Contender/, thrillerze politycznym w reżyserii Roda Luriego, z udziałem Gary’ego Oldmana i Joan Allen, w którym Bridges wcielił się w rolę Prezydenta Stanów Zjednoczonych.

Bridges zagrał ostatnio w produkcji Touchstone Pictures “Spadaj!” /Stick It/. Pojawił się również w wyreżyserowanym przez Terry’ego Gilliama obrazie zatytułowanym “Kraina traw” /Tideland/, gdzie wcielił się w rolę Noah, uzależnionego od narkotyków byłego gitarzysty rockowego.

Aktor zakończył niedawno pracę nad filmem “A Dog Year” dla HBO Films/Picturehouse, powstałym w oparciu o wspomnienia Jona Katza. Reżyserem i autorem scenariusza do filmu jest George LaVoo. Wejdzie on na ekrany już w tym roku. Wkrótce będzie można również oglądać kolejny film z jego udziałem – „The Amateurs”, komedię napisaną i wyreżyserowaną przez Michaela Traegera. W filmie tym mieszkańcy małego miasteczka pod wpływem mężczyzny przeżywającego kryzys wieku średniego (Bridges) postanawiają razem nakręcić film.

Bridges to aktor bardzo wszechstronny. W swojej karierze zagrał wiele ról, które udowodniły, że nie jest mu obcy żaden gatunek filmowy. Ma w swoim dorobku liczne przeboje kinowe, w tym między innymi takie tytuły jak: „Niepokonany Seabiscuit” /Seabiscuit/ Gary’ego Rossa, cieszącą się ogromną popularnością komedię Terry’ego Gilliama „The Fisher King”, nominowany do licznych nagród obraz „Wspaniali bracia Baker” /The Fabulous Baker Boys/ oraz „Nóż” /The Jagged Edge/, „Tucker – konstruktor marzeń” /Tucker: The Man and His Dream/ w reżyserii Francisa Forda Coppoli, „Eksplozja” /Blown Away/, „Bez lęku” /Fearless/ Petera Weira, oraz wyreżyserowany przez Martina Bella obraz „Serce Ameryki” /American Heart/, który w 1993 roku przyniósł Bridgesowi nagrodę IFP/Spirit za najlepszą pierwszoplanową rolę męską.

W bogatej filmografii aktora są równiez takie tytuły jak: “Dzrzwi w podłodze” /The Door in the Floor/ (nominacja do nagrody IFP/Spirit), “Arlington Road”, “Muza” /The Muse/, “Simpatico”, kultowa komedia braci Coen “Big Lebowski”, “Sztorm” /White Squall/ Ridley’a Scotta, “Wild Bill”, “Fat City” Johna Hustona, “Miłość ma dwie twarze” /The Mirror Has Two Faces/, “K-PAX”, “Jeźdźcy Apokalipsy” /Masked and Anonymous/, “Niedosyt” /Stay Hungry/, “Złe towarzystwo” /Bad Company/, “Przeciw wszystkim” /Against All Odds/, “Cutter’s Way”, “The Vanishing”, “Texasville”, “The Morning After”, “Nadine”, “Rancho Deluxe”, “Zobaczymy się jutro” /See You In the Morning/, “8 milionów sposobów aby umrzeć” /Eight Million Ways to Die/, “Ostatni amerykański bohater” /The Last American Hero/ oraz “Heart of the West”.

W 1983 roku Bridges założył organizację non-profit End Hunger Network, której zadaniem jest dostarczanie żywności dzieciom na całym świecie. Bridges był również pomysłodawcą i producentem wydarzenia telewizyjnego End Hunger, trzygodzinnego programu na żywo, którego założeniem było edukowanie i krzewienie inicjatyw zmierzających do wyeliminowania głodu na świecie.

Jeff Bridges jest również producentem. Jego firma - AsIs Productions, zajęła się produkcją telewizyjnego obrazu “Hidden in America,” w którym zagrał brat aktora. Za rolę w tym filmie Beau Bridges był nominowany między innymi do nagród Emmy, Złotego Globu i Screen Actors Guild. Obecnie AsIs Productions pracuje nad nowym projektem – “The Giver”, na podstawie powieści Loisa Lowry’ego.

Wszechstronność aktora wykracza poza świat filmu – jest on bowiem zapalonym fotografikiem. Jego prace zamieszczane były w kilku magazynach branżowych, w tym Premiere i Aperture. Miał również kilka wystaw swoich fotografii w Nowym Jorku w George Eastman House, w Los Angeles, Londynie i San Diego. Jesienią 2003 roku na rynku pojawił się album Pictures: Photographs By Jeff Bridges, zawierający zbiór fotografii zrobionych w miejscach kręcenia filmów. Album zebrał bardzo pochlebne recenzje. Wpływy z jego sprzedaży zostały przekazane fundacji Motion Picture & Television Fund, organizacji non-profit wspomagającej finansowo pracowników przemysłu filmowego.

Kilka lat wcześniej Bridges spełnił swoje wieloletnie marzenie nagrania solowego albumu muzycznego - Be Here Soon wydanego przez Ramp Records.

Bridges wraz z żoną Susan i trójką dzieci dzieli swój czas pomiędzy domem w Santa Barbara, w Kalifornii oraz ranczem w Montanie.

Ash Brannon (Reżyser/Autor scenariusza) jest znanym nazwiskiem w świecie animacji filmowej.

Wcześniej miał okazję współpracować jako współreżyser i współpomysłodawca produkcji Pixar Animation Studio „Toy Story 2”. Przy realizacji tego przebojowego filmu pracował także jako twórca animacji i projektant postaci. Początki współpracy z wytwórnią Pixar datują się nieco wcześniej, kiedy to Brannon zaczynał pracę w charakterze story artist przy produkcji „Dawno temu w trawie” /A Bug’s Life/ oraz reżysera animacji przy pierwszym projekcie fabularnym wytwórni – „Toy Story”.

Wcześniej w swojej karierze Brannon zdobywał szlify w wielu dziedzinach przemysłu filmowego. Był między innymi specjalistą od animacji przy kompilacji seriali telewizyjnych pod wspólnym tytułem "That's Warner Bros.!" dla Warner Bros. Animation. Współpracował także przy produkcji filmu reklamowego dla firmy Nike z udziałem gwiazdy Super Bowl – Michaela Jordana - "Hare Jordan". Pracował także przy produkcji Walta Disney’a „Mała Syrenka” /The Little Mermaid/.

Po ukończeniu nauki w CalArts' Character Animation Program, Brannon sam przez dwa lata występował w roli wykładowcy na tej uczelni.

Chris Buck (Reżyser/Autor scenariusza) od dwóch dekad jest jednym z najbardziej wziętych twórców w świecie animacji filmowej.

Ostatnio zakończył pracę nad projektem fabularnym Walt Disney Pictures “Rogate ranczo” /Home on the Range/, w którym pełnił rolę specjalisty nadzorującego pracę zespołu animacji. Wcześniej zadebiutował w roli reżysera pełnometrażowego filmu animowanego, cieszącego się ogromną popularnością „Tarzana” (Disney Pictures).

Buck ma w swoim dorobku również takie tytuły jak wytwórni Disney’a jak “Pocahontas” (1995), przy którym nadzorował prace nad animacją trzech głównych bohaterów Percy’ego, Babci Willow oraz Wigginsa. Buck pomagał również przy projektowaniu postaci do przebojowego obrazu animowanego z 1998 roku “Mała Syrenka” /The Little Mermaid/, a także tworzył eksperymantalne animacje do „The Rescuers Down Under” oraz „Kto wrobił królika Rogera?” /Who Framed Roger Rabbit?/. Jako animator pracował przy “The Fox and the Hound”.

Ma w swoim dorobku również współpracę Hyperion Pictures, gdzie opracowywał kilka filmów, a także występował w charakterze reżysera animacji przy “Bebe’s Kids”. Współpracował także z Timem Burtonem przy opracowywaniu storyboardów do produkcji wytwórni Disney’a „Frankenweenie”. Razem z Burtonem spotkał się również przy realizacji odcinka “Family Dog” z serii “Amazing Stories” Stevena Spielberga.

Buck pracował przy realizacji wielu animowanych produkcji filmów reklamowych, między innymi dla Film Fair, Kurtz & Friends i Duck Soup.

Pochodzący z Wichita, w stanie Kansas, Buck studiował animację filmową w CalArts. Tam też pracował jako wykładowca w latach 1988-1993.

Chris Jenkins (Producent/Pomysłodawca/Autor Scenariusza) swoim talentem i umiejętnościami przysłużył się do powstania wielu produkcji na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat.

Przed rozpoczęciem pracy nad animowaną historią Cody’ego Mavericka i towarzyszących mu na ekranie surfujących pingwinów, Jenkins przez większą część swojej kariery zawodowej pracował dla Walt Disney Pictures, gdzie zajmował stanowisko koordynatora do spraw artystycznych między innymi przy takich projektach filmowych jak: „Atlantyda: Zaginiony ląd” /Atlantis: The Lost Empire/, „Dzwonnik z Notre Dame” /The Hunchback of Notre Dame/ (w charakterze specjalisty efektów specjalnych) oraz „Pocahontas” (projektant, animator). Zajmowane przez niego stanowiska w znacznej mierze miały wypływ na ogólny wizerunek i atmosferę tych niezwykle popularnych obrazów animowanych. Jako animator efektów wizualnych pracował także przy relizacjach: “Hercules”, “Król Lew” /The Lion King/, “Alladyn” /Aladdin/, “Piękna i bestia” /Beauty and the Beast/, “Mała Syrenka” /The Little Mermaid/ oraz produkcji Touchstone Pictures „Kto wrobił królika Rogera?” /Who Framed Roger Rabbit?/. Pochodzący z Walii Jenkins jest absolwentem Middlesex University w Anglii.